Kaycie en Hardy / Brisbane
Blijf op de hoogte en volg Daan en Tessa
08 Juli 2017 | Australië, Brisbane
Op naar familiebezoek 2.0! 8 juli zijn we vanuit Hervey Bay naar Cooloola gereden, waar Tante Dien en Bill wonen. Tante Dien is oma's zus die 60 jaar geleden naar Australië is geëmigreerd. We waren van harte welkom en hebben op de veranda thee zitten drinken. Het is tig jaar geleden dat ik Tante Dien gezien heb en Bill hadden we allebei nog nooit ontmoet. Het was heel leuk om ze te zien en zij vonden het ook leuk dat we even aankwamen. Daarna zijn we doorgereden naar Kaycie, Tante Dien's kleindochter, in Brisbane. Dit was op de kaart niet zo ver, maar centrum Brisbane was een chaos dus we waren pas tegen de avond daar. Ook daar waren we meer dan welkom. Jacki en Les (Kaycie's ouders) waren er ook en we hebben met z'n allen buiten gezeten. Echt heel gezellig! 's Avonds, toen Jacki en Les naar huis waren, zijn we bij Eat Street gaan eten. Eat Street is, zoals de naam al zegt, een straat met restaurantjes en eettentjes, maar dan volledig in een soort circus thema. Alles fel gekleurd, overal lampjes en muziek, heel gezellig! Daar hebben we ieder een eigen eettentje gekozen en zo zaten we vervolgens met een Thais, Italiaans, Mexicaans en Argentijns gerecht aan tafel. Heel lekker! De massaman curry was bijna net zo goed als dat je hem in Thailand zou bestellen. En natuurlijk, na het eten komt het toetje. Al waren we allebei het bestaan van dessert een beetje vergeten. Maar het ijs, tiramisu en Brusselse wafels (die ze als 'Dutch pancakes' verkochten) hielpen ons er snel weer herinneren dat toetjes OMNOMNOM zijn. Na het eten zijn we, net als de heenweg, met de boot-taxi terug naar Kaycie en Hardy's huis gegaan. Wat mooi was, want zo zagen we Brisbane by night, wat mooi verlicht was. En vervolgens wisselden we ons kleurrijke gebakje weer in voor een fatsoenlijk bed met een stapel dekens. Weltrusten!
9 juli dachten we op te staan, te ontbijten, en door te rijden naar Jacki en Les, maar daar dachten Kaycie en Hardy anders over. We hadden ergens gisteravond gezegd dat we nog geen koala's gezien hadden en dat kon natuurlijk niet. Dus namen ze ons mee naar Lone Pine, een koala-opvang in Brisbane. Dus na het toast-bacon-worstjes-kaas-eieren-muffins-koekjes-ontbijt zijn we met 2 auto's naar Lone Pine gereden. Daar hebben ze niet alleen koala's, kwamen we achter, maar ook dingo's, kangaroo's, platypussen, slangen, vogels. Alle dieren die we associeerden met Australië. Hier hebben we ook kangaroo's gevoerd, wat maakt dat je ze van heel dichtbij kan zien. We wisten dat je geen ruzie moest zoeken met kangaroo's, maar daar zagen we van dichtbij waarom: het zijn spierbundels. En dat niet alleen, maar ze hebben klauwen die, vooral in combinatie met die grote spieren, flink schade kunnen doen. Op hun achterpoten zijn de 1e en 3e teen vrij klein, maar de 2e teen, de middelste, is 5 keer zo groot als de anderen met een nagel die meer van vogelbek weg heeft. En door op zijn staart te gaan staan kan hij met 2 van zo'n messen tegelijk uithalen. Verder kwamen we er ook achter dat of kangaroo's jongen krijgen onder andere afhankelijk is van hoeveel voedsel ze kunnen vinden. Als er weinig voedsel beschikbaar is, bijvoorbeeld tijdens een droogte, wordt de vrouwelijke kangaroo tijdelijk onvruchtbaar tot er weer genoeg voedsel beschikbaar is. En als ze dan bevalt van een joey (baby kangaroo), klimt deze zelf via de vacht van de moeder de buidel in. Heel bijzondere dieren! En natuurlijk waren er koala's. Het stikte er van de koala's, wat je ook wel mag verwachten bij een koala-opvang. We hadden ze net zo sloom en lui verwacht als de reuze panda's die we in China zagen, maar er renden er verschillende rond en sprongen van tak naar tak. Al zaten er natuurlijk ook sommigen als standbeelden te slapen tussen het groen. Maar al met al waren ze veel bewegelijker dan we vooraf verwachtten. Na ook de dingo's (heel mooie, schattige dieren!) gezien te hebben en ons verbaasd te hebben over de aparte verschijning van de platypus (vogelbekdier) zijn we naar de uitgang gegaan. Daar hebben we afscheid genomen van Kaycie en Hardy, die ons op de goede weg zetten richting Pittsworth. En zo waren we alweer onderweg naar familiebezoek 4.0 in Australië. Het was heel gezellig bij Kaycie en Hardy en we hebben meer van Brisbane gezien dan we vooraf gedacht hadden, omdat ze ons als kindjes overal mee naar toe namen. Heel erg leuk!
Foto's: NotAllWhoWanderAreLost7.waarbenjij.nu
9 juli dachten we op te staan, te ontbijten, en door te rijden naar Jacki en Les, maar daar dachten Kaycie en Hardy anders over. We hadden ergens gisteravond gezegd dat we nog geen koala's gezien hadden en dat kon natuurlijk niet. Dus namen ze ons mee naar Lone Pine, een koala-opvang in Brisbane. Dus na het toast-bacon-worstjes-kaas-eieren-muffins-koekjes-ontbijt zijn we met 2 auto's naar Lone Pine gereden. Daar hebben ze niet alleen koala's, kwamen we achter, maar ook dingo's, kangaroo's, platypussen, slangen, vogels. Alle dieren die we associeerden met Australië. Hier hebben we ook kangaroo's gevoerd, wat maakt dat je ze van heel dichtbij kan zien. We wisten dat je geen ruzie moest zoeken met kangaroo's, maar daar zagen we van dichtbij waarom: het zijn spierbundels. En dat niet alleen, maar ze hebben klauwen die, vooral in combinatie met die grote spieren, flink schade kunnen doen. Op hun achterpoten zijn de 1e en 3e teen vrij klein, maar de 2e teen, de middelste, is 5 keer zo groot als de anderen met een nagel die meer van vogelbek weg heeft. En door op zijn staart te gaan staan kan hij met 2 van zo'n messen tegelijk uithalen. Verder kwamen we er ook achter dat of kangaroo's jongen krijgen onder andere afhankelijk is van hoeveel voedsel ze kunnen vinden. Als er weinig voedsel beschikbaar is, bijvoorbeeld tijdens een droogte, wordt de vrouwelijke kangaroo tijdelijk onvruchtbaar tot er weer genoeg voedsel beschikbaar is. En als ze dan bevalt van een joey (baby kangaroo), klimt deze zelf via de vacht van de moeder de buidel in. Heel bijzondere dieren! En natuurlijk waren er koala's. Het stikte er van de koala's, wat je ook wel mag verwachten bij een koala-opvang. We hadden ze net zo sloom en lui verwacht als de reuze panda's die we in China zagen, maar er renden er verschillende rond en sprongen van tak naar tak. Al zaten er natuurlijk ook sommigen als standbeelden te slapen tussen het groen. Maar al met al waren ze veel bewegelijker dan we vooraf verwachtten. Na ook de dingo's (heel mooie, schattige dieren!) gezien te hebben en ons verbaasd te hebben over de aparte verschijning van de platypus (vogelbekdier) zijn we naar de uitgang gegaan. Daar hebben we afscheid genomen van Kaycie en Hardy, die ons op de goede weg zetten richting Pittsworth. En zo waren we alweer onderweg naar familiebezoek 4.0 in Australië. Het was heel gezellig bij Kaycie en Hardy en we hebben meer van Brisbane gezien dan we vooraf gedacht hadden, omdat ze ons als kindjes overal mee naar toe namen. Heel erg leuk!
Foto's: NotAllWhoWanderAreLost7.waarbenjij.nu
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
