Hoe leggen ze die wegen aan?! / Koh Chang
Blijf op de hoogte en volg Daan en Tessa
25 April 2017 | Thailand, Ko Chang
25 april kwamen we per veerpond om 18.00u aan aan de noordkant van Koh Chang, het eiland voor de Thaise kust waar we 4 nachten zouden blijven. Van daaraf moesten we nog 3 kwartier rijden naar het zuidkant van het eiland, waar ons hotel was. Koh Chang bestaat voor 75% uit jungle en de enige dorpjes en wegen die er zijn op het eiland liggen aan de kust, zagen we op de kaart. Wat de kaart niet aangaf, was dat de weg langs de kust bestond uit alleen maar hellingen. Steil omhoog, steil omlaag, haarspeldbocht, steil omhoog, steil omlaag. Voor de mensen die op het eiland wonen is dat geen probleem, want er reden bijna alleen maar 4-wiel aangedreven pickups. Maar of we net zoveel vertrouwen moesten hebben in ons 2-wiel aangedreven 11-persoons busje met 6 man en flink bagage wisten we nog niet. Na iedere helling dachten we dat we de ergste wel gehad hadden, maar er was er steeds weer een die de vorige overtrof. En zo hobbelden we naar ons hotel, waar we rond 18.45u in het donker aankwamen. Het hotel bestond uit een reeks bungalows op palen die tussen de bomen gebouwd waren op een helling. Geen verkeerde plek om een paar dagen te vertoeven. En voor die dagen was er (nog) geen planning, waar we alle 6 wel aan toe waren. Na de spullen gedropt te hebben zijn we per tuktuk naar het dichtstbijzijnde plaatsje gegaan voor avondeten, maar daar bleek dat het echt laagseizoen was. Er waren amper restaurants open en ook de souveniershops waren veelal dicht. Maar we konden nog wat te eten krijgen, dus we waren helemaal blij.
De 26e hebben we uitgeslapen en hebben we weinig anders gedaan dan 's middags even naar het strand lopen, waar Hans, Ria, Sander en Kathleen van het leven aan het genieten waren. Beetje zwemmen, beetje boekje lezen op het strand, beetje zonnen. Of in het geval van Sander: een beetje teveel zonnen. Hij was verbrand van de rand van zijn zwembroek tot aan zijn kruin. Rood als een kreeft. 's Avonds hebben we weer met z'n 6'en gegeten in een ander dorpje dan gisteren. NOMNOMNOM pizza!
De volgende dag zijn we iets actiever geweest. We zijn met Hans en Ria naar een van de watervallen van het eiland gegaan. De waterval lag een stuk het bos in, dus om er te komen moest je een mooi stuk jungle door wandelen. Halverwege die wandeling (voor zover je één kilometer een wandeling kan noemen) was een dammetje in de rivier gemaakt, waardoor er een verbreding in de rivier was. Toen we daar langs liepen, kijkend of we vissen zagen, bleek er ook iets anders in de rivier te zwemmen: een waterschildpad van zeker een halve meter lang. Dus daar hebben we even staan kijken en ons staan verbazen over dat die hier leeft. Toen de schildpad weggezwommen was bedacht Tessa zich geen moment en lag ze in het water. Even afkoelen. Daarna zijn we doorgelopen naar de waterval. Deze was hoog, maar er stortte niet veel water naar beneden. Maar het was evengoed de moeite waard. Na de waterval zijn we ergens gaan eten, wat nog moeite kostte want bijna alles was dicht vanwege een feestdag waarvan we nog steeds niet weten welke het is. Maar uiteindelijk toch een restaurantje gevonden met fried rice. Na de lunch zouden we eigenlijk nog naar een andere bezienswaardigheid rijden, maar de energie was op vanwege de hitte. Dus zijn we, nadat we nog even bij een kiezelstrand zijn gaan kijken, maar terug gegaan naar het hotel.
En toen was het alweer de laatste volle dag op Koh Chang (28 april). Na een lekker pannenkoeken-ontbijtje (NOMNOMNOM) zijn Tessa en ik op een van de gehuurde scooters van Sander en Kathleen naar een restaurant gereden waarvan we gevonden hadden dat ze een firefly tour aanboden. Dus na een half uur steil omhoog en steil omlaag te zijn gereden, wat echt leuk was om te doen, stonden we voor een gesloten restaurant om 10 uur 's morgens. Uiteindelijk verscheen er een slaperig hoofd achter een deur en kregen we de informatie die we nodig hadden. Daarna zijn we, na weer de hellingen over gereden te zijn hebben we weinig meer gedaan buiten de foto's van de afgelopen 2 weken uitzoeken. 's Avonds zijn we met de auto met piepende banden naar een restaurant gereden 20 minuten buiten het hotel. Daar hebben we bijna allemaal massaman curry gegeten. Massaman is een typisch Thais gerecht met onder andere kokosmelk en aardappelen, maar het belangrijkste dat je van massaman curry moet weten is dat het lekker is! Echt heel lekker! Tijdens het eten van al die overheerlijke massaman begon het te rommelen en te bliksemen. Gelukkig waren we allemaal net klaar met eten voor het begon te regenen. Na het eten zijn we doorgereden naar het restaurant met de firefly tour. Daar hebben we ons dessert gegeten, of dat probeerden we. Maar net nadat we ons softijs besteld hadden viel de stroom uit. Dus kwam de ober terug, met een lantaarn, om te zeggen dat het softijs-apparaat het niet meer deed. Of we een cocktail wouden in plaats van ijs. Ja prima, dus wij opnieuw besteld. 5 minuten later, toen we het net gezellig begonnen te vinden dat de stroom, en daarmee de lampen, uitgevallen waren, was er weer stroom. Dus snel de ober er weer bij geroepen: doe ons toch maar softijs. Een bijkomend probleem van de stroomuitval, of in ieder geval een probleem voor Ria, was dat de kakkerlakken voor de dag kwamen in het donker. Dus nadat de lampen weer aan gingen zag je de kakkerlakken wegschieten. Om die reden, en omdat we ons ijs op hadden, zijn we het firefly-tour-bootje in gevlucht. De firefly tour bestond uit een kort boottochtje over een rivier tussen de mangroove door. In die mangroove zaten in sommige bomen kolonies met vuurvliegjes, die je mooi kon zien in het donker buiten het dorp. Degene die de boot bestuurde had schijnbaar minder zin in de tour dan wij, want bij de 2e boom met vuurvliegjes draaide hij om en voeren we terug naar het restaurant. Maar we hadden ze wel gezien, daar ging het om.
Onze vertrekdag uit Koh Chang (29 april) begon met het inpakken van de backpacks, deze in de auto leggen, en ontbijten. Na het ontbijt, en na het uitzwaaien van de super schattige receptioniste, waren we op weg terug naar de veerpond en daarna terug naar Bangkok. Maar halverwege tussen het hotel en de veerpond stond al het verkeer opeens stil, halverwege een steile helling omhoog. Dus in een poging geen helling te hoeven trekken met 16 graden reed Hans de file voorbij en stopte op een plek waar het minder stijl was. Daar hebben we een half uur gestaan voor de rij auto's voor ons weer in beweging kwam. Al was het bij sommige auto's met moeite vanwege de helling. Een paar kilometer verder bleek waarom er een file stond: het onweer van de vorige avond was ingeslagen in een boom, die op een electriciteitskabel neergekomen was. Dat verklaarde niet alleen de file, maar ook de stroomuitval van de vorige avond. Maar al met al konden we met ruim een half uur vertraging door naar de veerpond. 3 kwartier op de boot en vervolgens door naar Bangkok.
Voor foto's zie deze link: NotAllWhoWanderAreLost6.waarbenjij.nu
De 26e hebben we uitgeslapen en hebben we weinig anders gedaan dan 's middags even naar het strand lopen, waar Hans, Ria, Sander en Kathleen van het leven aan het genieten waren. Beetje zwemmen, beetje boekje lezen op het strand, beetje zonnen. Of in het geval van Sander: een beetje teveel zonnen. Hij was verbrand van de rand van zijn zwembroek tot aan zijn kruin. Rood als een kreeft. 's Avonds hebben we weer met z'n 6'en gegeten in een ander dorpje dan gisteren. NOMNOMNOM pizza!
De volgende dag zijn we iets actiever geweest. We zijn met Hans en Ria naar een van de watervallen van het eiland gegaan. De waterval lag een stuk het bos in, dus om er te komen moest je een mooi stuk jungle door wandelen. Halverwege die wandeling (voor zover je één kilometer een wandeling kan noemen) was een dammetje in de rivier gemaakt, waardoor er een verbreding in de rivier was. Toen we daar langs liepen, kijkend of we vissen zagen, bleek er ook iets anders in de rivier te zwemmen: een waterschildpad van zeker een halve meter lang. Dus daar hebben we even staan kijken en ons staan verbazen over dat die hier leeft. Toen de schildpad weggezwommen was bedacht Tessa zich geen moment en lag ze in het water. Even afkoelen. Daarna zijn we doorgelopen naar de waterval. Deze was hoog, maar er stortte niet veel water naar beneden. Maar het was evengoed de moeite waard. Na de waterval zijn we ergens gaan eten, wat nog moeite kostte want bijna alles was dicht vanwege een feestdag waarvan we nog steeds niet weten welke het is. Maar uiteindelijk toch een restaurantje gevonden met fried rice. Na de lunch zouden we eigenlijk nog naar een andere bezienswaardigheid rijden, maar de energie was op vanwege de hitte. Dus zijn we, nadat we nog even bij een kiezelstrand zijn gaan kijken, maar terug gegaan naar het hotel.
En toen was het alweer de laatste volle dag op Koh Chang (28 april). Na een lekker pannenkoeken-ontbijtje (NOMNOMNOM) zijn Tessa en ik op een van de gehuurde scooters van Sander en Kathleen naar een restaurant gereden waarvan we gevonden hadden dat ze een firefly tour aanboden. Dus na een half uur steil omhoog en steil omlaag te zijn gereden, wat echt leuk was om te doen, stonden we voor een gesloten restaurant om 10 uur 's morgens. Uiteindelijk verscheen er een slaperig hoofd achter een deur en kregen we de informatie die we nodig hadden. Daarna zijn we, na weer de hellingen over gereden te zijn hebben we weinig meer gedaan buiten de foto's van de afgelopen 2 weken uitzoeken. 's Avonds zijn we met de auto met piepende banden naar een restaurant gereden 20 minuten buiten het hotel. Daar hebben we bijna allemaal massaman curry gegeten. Massaman is een typisch Thais gerecht met onder andere kokosmelk en aardappelen, maar het belangrijkste dat je van massaman curry moet weten is dat het lekker is! Echt heel lekker! Tijdens het eten van al die overheerlijke massaman begon het te rommelen en te bliksemen. Gelukkig waren we allemaal net klaar met eten voor het begon te regenen. Na het eten zijn we doorgereden naar het restaurant met de firefly tour. Daar hebben we ons dessert gegeten, of dat probeerden we. Maar net nadat we ons softijs besteld hadden viel de stroom uit. Dus kwam de ober terug, met een lantaarn, om te zeggen dat het softijs-apparaat het niet meer deed. Of we een cocktail wouden in plaats van ijs. Ja prima, dus wij opnieuw besteld. 5 minuten later, toen we het net gezellig begonnen te vinden dat de stroom, en daarmee de lampen, uitgevallen waren, was er weer stroom. Dus snel de ober er weer bij geroepen: doe ons toch maar softijs. Een bijkomend probleem van de stroomuitval, of in ieder geval een probleem voor Ria, was dat de kakkerlakken voor de dag kwamen in het donker. Dus nadat de lampen weer aan gingen zag je de kakkerlakken wegschieten. Om die reden, en omdat we ons ijs op hadden, zijn we het firefly-tour-bootje in gevlucht. De firefly tour bestond uit een kort boottochtje over een rivier tussen de mangroove door. In die mangroove zaten in sommige bomen kolonies met vuurvliegjes, die je mooi kon zien in het donker buiten het dorp. Degene die de boot bestuurde had schijnbaar minder zin in de tour dan wij, want bij de 2e boom met vuurvliegjes draaide hij om en voeren we terug naar het restaurant. Maar we hadden ze wel gezien, daar ging het om.
Onze vertrekdag uit Koh Chang (29 april) begon met het inpakken van de backpacks, deze in de auto leggen, en ontbijten. Na het ontbijt, en na het uitzwaaien van de super schattige receptioniste, waren we op weg terug naar de veerpond en daarna terug naar Bangkok. Maar halverwege tussen het hotel en de veerpond stond al het verkeer opeens stil, halverwege een steile helling omhoog. Dus in een poging geen helling te hoeven trekken met 16 graden reed Hans de file voorbij en stopte op een plek waar het minder stijl was. Daar hebben we een half uur gestaan voor de rij auto's voor ons weer in beweging kwam. Al was het bij sommige auto's met moeite vanwege de helling. Een paar kilometer verder bleek waarom er een file stond: het onweer van de vorige avond was ingeslagen in een boom, die op een electriciteitskabel neergekomen was. Dat verklaarde niet alleen de file, maar ook de stroomuitval van de vorige avond. Maar al met al konden we met ruim een half uur vertraging door naar de veerpond. 3 kwartier op de boot en vervolgens door naar Bangkok.
Voor foto's zie deze link: NotAllWhoWanderAreLost6.waarbenjij.nu
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
