Stad van de tempels / Luang Prabang
Blijf op de hoogte en volg Daan en Tessa
10 Maart 2017 | Laos, Luang Prabang
10 maart kwamen we rond 15.00u aan op het zuid-busstation van Luang Prabang, een aantal kilometer buiten de stad. Het eerste wat ons opviel, en waar we niet zo op gerekend hadden: het was heet! Phonsavan, waar we 6 uur eerder in de bus stapten, lag in de bergen en was dus koeler, maar in Luang Prabang was het weer 35 graden. Daarmee was de keuze hoe we naar het centrum zouden gaan ook gauw gemaakt, want de optie om te lopen viel al heel snel af toen we al een natte rug hadden van het zweet zonder uberhaupt iets te doen. Dus zijn we met 2 Amerikanen en 2 we denken Europeanen maar we konden de taal niet plaatsen (misschien Fins?) in een tuktuk gestapt. En zo stonden we in no-time in Luang Prabang, en zaten we ook vrij snel in het eerste restaurant dat we zagen. Is het normaal dat je honger krijgt van wagenziekte? Vast wel. Na het eten begon onze zoektocht naar een slaapplaats. Dit is het nadeel van niet vooraf boeken, dan moet je langs de deur gaan om overal prijzen te vragen. Het derde guesthouse had al een kamer voor minder geld dan de goedkoopste die we op internet zagen, dus de keuze om niet vooraf te boeken was een goede, maar als je dan toch aan het vragen bent, dan wil je ook het onderste uit de kan. 'How much for a dorm room? And for a double room? Thank you'. Een half uur, 5 straten, en wat afdingen verder zaten we in een hostel voor nog geen 3 euro pppn. Missie geslaagd.
De volgende dag werden we wakker in ons vrij harde stapelbed, in een kamer die we voor ons alleen hadden. Na een ontbijt van noodles en wat rondvraag naar de mogelijkheden voor boten naar de Thaise grens zijn we terug naar ons hostel gegaan. Die 100.000 tempels in Luang Prabang staan er morgen ook nog wel. Eerst even een dagje niks en genieten van het uitzicht op de Mekong Rivier vanuit de veranda van het hostel.
Maar dan moet je op gegeven moment toch wat gaan doen, dus 12 maart hebben we een ronde door de stad gemaakt, waarbij we dachten dat we iedere tempel in zouden gaan. Dit bleek iets te veel van het goede, want ieder vierde gebouw is een tempel. En nog mooie en grote ook! Dus hebben we er op goed geluk een aantal bezocht. Allemaal waren ze met goud en schilderingen versierd, en allemaal waren ze heel indrukwekkend. Verder zijn we via een bamboebrug, genaamd 'The Bamboo Bridge' (hoe kan het ook anders) een aftakking van de Mekong Rivier overgestoken, om verderop via een andere (niet bamboe) brug weer terug te gaan. Al met al hebben we de hele dag door de stad gelopen. 's Avonds zijn we naar de nachtmarkt in het centrum gegaan, waarvan we gehoord hadden dat die heel erg de moeite waard zou zijn. Dit bleek ook zo te zijn. Er werden voornamelijk souveniers en kleding verkocht, met om de zoveel tijd een heel welkom eetkraampje (met OMNOMNOM-Nutella-vanilla-pannekoeken!!). Hier hebben we dan ook zo'n beetje de hele avond rondgestruind.
De 13e hebben we onze zwemspullen aangedaan, hebben we een scooter gehuurd en zijn we naar Kuang Si Waterfall gereden, 30 kilometer buiten de stad. Dit is een grote waterval met een aantal poelen ervoor waar je kan zwemmen. Ook is er een opvang voor beren die gered zijn uit gal-boerderijen. Dit zijn illegale 'boerderijen' waar de beren gehouden worden om om de zoveel tijd gal af te tappen. Dit wordt verkocht als medicijn. Bij de waterval zag je grote verblijven met een aantal beren die gered waren. De Laotiaanse overheid heeft weinig grip op de stropers, dus uitzetten van de geredde beren heeft geen zin omdat ze dan snel weer in handen van de stropers zouden vallen. Na de verhalen gelezen te hebben en de beren gezien te hebben, die er heel goed uit zagen, zijn we doorgegaan naar de waterval zelf. Het water komt uit een bron in de bergen, en was dus flink koud, maar met 35 graden was het wel lekker verfrissend. Beetje zwemmen, beetje ontspannen, beetje waterval bekijken, prima plek om je dag door te brengen. 's Avonds zijn we weer naar de nachtmarkt gegaan, waar we (uiteraard) met te veel spullen van terugkwamen, maar we zijn weer een alibababroek rijker! Daarna hebben we de backpacks ingepakt voor de boottocht naar Pakbeng van de volgende dag. Daar kwamen we er weer achter dat we niet zo veel moeten kopen, want het moet wel in de backpack blijven passen. Wat nog wel lukte gelukkig.
14 maart werden we om 07.30u opgehaald om naar het busstation gebracht te worden, vanwaar onze slowboat naar Pakbeng zou gaan. De tuktuk die ons ophaalde was 20 minuten te laat, maar de boot ging wel volgens plan, dus we hadden bij de haven (lees: één houten pier in de rivier en een kantoortje) maar 5 minuten om de boot op te gaan. Net genoeg, en zo waren we onderweg naar Pakbeng, halverwege tussen Luang Prabang en de Thaise grens.
Foto's: NotAllWhoWanderAreLost5.waarbenjij.nu
De volgende dag werden we wakker in ons vrij harde stapelbed, in een kamer die we voor ons alleen hadden. Na een ontbijt van noodles en wat rondvraag naar de mogelijkheden voor boten naar de Thaise grens zijn we terug naar ons hostel gegaan. Die 100.000 tempels in Luang Prabang staan er morgen ook nog wel. Eerst even een dagje niks en genieten van het uitzicht op de Mekong Rivier vanuit de veranda van het hostel.
Maar dan moet je op gegeven moment toch wat gaan doen, dus 12 maart hebben we een ronde door de stad gemaakt, waarbij we dachten dat we iedere tempel in zouden gaan. Dit bleek iets te veel van het goede, want ieder vierde gebouw is een tempel. En nog mooie en grote ook! Dus hebben we er op goed geluk een aantal bezocht. Allemaal waren ze met goud en schilderingen versierd, en allemaal waren ze heel indrukwekkend. Verder zijn we via een bamboebrug, genaamd 'The Bamboo Bridge' (hoe kan het ook anders) een aftakking van de Mekong Rivier overgestoken, om verderop via een andere (niet bamboe) brug weer terug te gaan. Al met al hebben we de hele dag door de stad gelopen. 's Avonds zijn we naar de nachtmarkt in het centrum gegaan, waarvan we gehoord hadden dat die heel erg de moeite waard zou zijn. Dit bleek ook zo te zijn. Er werden voornamelijk souveniers en kleding verkocht, met om de zoveel tijd een heel welkom eetkraampje (met OMNOMNOM-Nutella-vanilla-pannekoeken!!). Hier hebben we dan ook zo'n beetje de hele avond rondgestruind.
De 13e hebben we onze zwemspullen aangedaan, hebben we een scooter gehuurd en zijn we naar Kuang Si Waterfall gereden, 30 kilometer buiten de stad. Dit is een grote waterval met een aantal poelen ervoor waar je kan zwemmen. Ook is er een opvang voor beren die gered zijn uit gal-boerderijen. Dit zijn illegale 'boerderijen' waar de beren gehouden worden om om de zoveel tijd gal af te tappen. Dit wordt verkocht als medicijn. Bij de waterval zag je grote verblijven met een aantal beren die gered waren. De Laotiaanse overheid heeft weinig grip op de stropers, dus uitzetten van de geredde beren heeft geen zin omdat ze dan snel weer in handen van de stropers zouden vallen. Na de verhalen gelezen te hebben en de beren gezien te hebben, die er heel goed uit zagen, zijn we doorgegaan naar de waterval zelf. Het water komt uit een bron in de bergen, en was dus flink koud, maar met 35 graden was het wel lekker verfrissend. Beetje zwemmen, beetje ontspannen, beetje waterval bekijken, prima plek om je dag door te brengen. 's Avonds zijn we weer naar de nachtmarkt gegaan, waar we (uiteraard) met te veel spullen van terugkwamen, maar we zijn weer een alibababroek rijker! Daarna hebben we de backpacks ingepakt voor de boottocht naar Pakbeng van de volgende dag. Daar kwamen we er weer achter dat we niet zo veel moeten kopen, want het moet wel in de backpack blijven passen. Wat nog wel lukte gelukkig.
14 maart werden we om 07.30u opgehaald om naar het busstation gebracht te worden, vanwaar onze slowboat naar Pakbeng zou gaan. De tuktuk die ons ophaalde was 20 minuten te laat, maar de boot ging wel volgens plan, dus we hadden bij de haven (lees: één houten pier in de rivier en een kantoortje) maar 5 minuten om de boot op te gaan. Net genoeg, en zo waren we onderweg naar Pakbeng, halverwege tussen Luang Prabang en de Thaise grens.
Foto's: NotAllWhoWanderAreLost5.waarbenjij.nu
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
