Back to backpacken / Kampong Thom
Blijf op de hoogte en volg Daan en Tessa
15 Februari 2017 | Cambodja, Kâmpóng Thom
Rond 18.00u zijn we 15 februari in Kampong Thom aangekomen. Van waar de bus ons afzette was het maar 1 kilometer naar het hotel, maar halverwege zijn we gestrand in een restaurant voor 2 borden 'fried rice with egg'. Daarna waren we al snel in het hotel. Ondanks dat de prijs hetzelfde was als we overal aanhouden voor een overnachting, had onze kamer hier twee 2-persoons bedden, een warme douche (wat uitzonderlijk is) en een balkon met zitje. We wisten dat we weer moesten gaan wennen aan de backpack-standaard na de afgelopen 2 weken, maar dat ging moeilijk met een kamer met zoveel luxe. We zullen het maar 'rustig afbouwen' noemen.
Kampong Thom is een klein stadje dat voor toeristen weinig te bieden heeft. Met één uitzondering, dat is Sambor Prei Kuk. Dit is een pre-Angkoriaanse tempelcomplex (tempels ouder dan de Angkor tempels in Siem Reap, dus zeker 800 jaar oud) in de jungle, compleet overgroeid. Het bestaat uit zo'n 100 kleine en grote tempels, zo'n 30 kilometer buiten de stad. Op een enkeling na zijn de tempels hier niet gerestaureerd, waardoor het ons extra interessant leek. Maar we hadden 3 dagen in Kampong Thom en het leek ons verstandig om het nog even rustig aan te doen zodat Tessa (of wij allebei eigenlijk) bij konden komen, dus onze eerste volle dag in ons luxe hotelletje (16 feb) zijn we niet van de kamer af geweest. Behalve dan om 's avonds wat te eten. Verder hebben we lekker in de schaduw op ons balkonnetje gezeten, wat schrijven, wat tekenen, beetje muziek luisteren. 's Avonds bleek dat restaurants moeilijk te vinden waren, dus hebben we weer bij hetzelfde restaurant gegeten als gisteren.
De 17e was het dan toch tijd voor Sambor Prei Kuk. We hadden gisteren een scooter besteld voor vandaag en die zou om 09.00u klaarstaan bij het hotel. Maar om 09.00u stond er een tuktuk. Deze bracht ons naar een scooterverhuur-zaakje, waar we onze scooter kregen. Na wat water en lunch ingeslagen te hebben zijn we in een uur naar Sambor Prei Kuk gereden. Bij aankomst op de parkeerplaats van het complex stonden we voor een jungle waar we tussen de bomen door 2 kleine tempels konden onderscheiden. Een gids sprak ons aan en zei dat het soms moeilijk was alle tempels te vinden, dus hij bood zijn hulp aan. Dit was voor ons het teken dat dit nog wel eens heel leuk kon worden: junglewandeling vermengt met een Indiana-Jones-achtige zoektocht naar overgroeide tempels. De eerste 2 zagen we vanuit de parkeerplaats al. Deze bleken twee van de weinige gerestaureerde tempels te zijn. Ze waren qua steensoort hetzelfde als de tempels van Angkor, maar veel minder bewerkt, minder gedetailleerd. Ze waren vrijwel identiek aan de Khmer Torens die we in Vietnam gezien hebben. De eerste tempels maakten deel uit van een complex dat bestond uit een vierkante ommuring, waar nu weinig van over was, met op iedere hoek een kleine tempel. In het midden stond een iets grotere, vierkante tempel met een ingang aan iedere zijde. Het complex was ter verering van Shiva, lazen we op een bord. Ondertussen waren er twee meisjes naar ons toe gelopen om ons sjaals te verkopen. Na vriendelijk nee gezegd te hebben bleven ze achter ons aan lopen. Ze spraken wat Engels en vroegen waar we vandaan kwamen en hoe we heetten. Terwijl wij van tempel naar tempel doorliepen, liepen ze mee en keken net zo geïnteresseerd als wij naar alles wat er te zien was. Na deze eerste 5 tempels liepen we een van de paden in die van hier af het bos in liep. Het Indiana-Jones-zoek-de-tempel-in-het-oerwoud-gehalte was hiermee dus vrij laag, maar we hadden wel onze eigen minions die ons volgde. Al vrij snel kwamen we bij een (wat leek op een) zwembad van 800 jaar oud en een volgende verzameling tempels. Dit keer gedeeltelijk overwoekerd met grassen en kleine struiken. Op ons gevolg na waren we de enigen daar. Van de tempels was weinig over, wat ze ergens juist mooier maakten. Zo zijn we naar de 5 'verzamelingen' van tempels gelopen, ieder oorspronkelijk bestaande uit 5 tempels, maar waarvan nu slechts een aantal tempels nog als tempel herkenbaar zijn. Veruit de mooiste tempel was Sambor Prei Kuk, de tempel aan wie het hele gebied zijn naam dankt. Deze bestond uit één vierkante tempel met een hellend dak. Opzich niet mooier dan de andere tempels daar. Maar op het dak stond een boom die met zijn wortels de tempel inpakte en zo voor de helft aan het zicht onttrok. De boom was zeker twee keer zo hoog als de tempel zelf. Deze tempel alleen maakte het hele bezoek aan Kampong Thom al de moeite waard. Het was 12.30u toen we weer op onze scooter wegreden, terug naar ons hotel. Onderweg hebben we nog wat boodschappen gedaan en hebben we de scooter ingeleverd. Bij het verhuurbedrijf (lees: bij iemand thuis die toevallig ook scooters verhuurde) waren ze druk bezig met het opbouwen van een podium, eettafels, versiering en gigantische speakers. De verhuurder vertelde ons dat er 's avonds een bruiloft zou zijn. Aan het aantal stoelen te zien zou het een groot feest worden. De rest van de dag hebben we op ons balkon zitten genieten van de rust. Kampong Thom heeft in verhouding weinig schreeuwende scooters en toeterende tuktuks, dus ondanks dat het lang niet zo rustig is als bijvoorbeeld Merselo, is het een stuk stiller dan Siem Reap en Phnom Penh. Tot rond 20.00u de bruiloft bij de scooter-verhuur-kerel begon, 3 straten verderop. Dat ging op zo'n volume dat we van het hele (gelukkig goed klinkende) live optreden mee konden genieten.
18 februari besloten we dat we gezien hadden waar we voor kwamen, namelijk Sambor Prei Kuk, en daarom maar flink misbruik gingen maken van het advies van Ria dat we het rustig aan moesten doen. Met andere woorden: de hele dag niks doen. En op een kom noodles halen tussen de middag en pizza eten in een restaurant dat we toevallig tegen kwamen na, is dat heel aardig gelukt. Met uitzondering van het inpakken van de backpacks, want de volgende dag gingen we met de bus verder naar Kratie, verder naar het noord-oosten van Cambodja.
De 19e ging de wekker om 08.00u, want om 09.30u werden we opgehaald om met de bus naar Kratie te gaan. Wat ons genoeg tijd gaf om nog een kom noodles met ei naar binnen te werken. Om 09.20u zaten we, netjes op tijd, te wachten in de lobby van ons hotel, kijkend naar een backpacker die haar motor met backpack achterop geknoopt niet gestart kreeg. Ondanks dat we het heel sneu voor haar vonden, waren we ook heel blij dat we onze motoren verkocht hadden zonder al te veel van dit soort problemen. Dat gevoel werd nog eens versterkt toen, tot onze verbazing, er precies op tijd een auto voor de deur stopte om ons op te halen. De chauffeur probeerde nog even de backpacker met niet-startende motor te helpen, maar kon er blijkbaar weinig aan doen. En zo waren we onderweg naar het busstation, wat niet meer was dan een stuk weg waar de bussen besloten hadden om te stoppen. We moesten even wachten en werden vervolgens naar een mini-van verwezen die, zo leek het in eerste instantie, helemaal vol zat. Maar met wat geschuif en 3 opklapbare stoelen was er weer ruimte. 10 plaatsen waren voor personen, 2 voor een scooter en de 4 achterin waren volgestapeld met bagage. Onze backpacks pastte nog mooi op de zitting van de scooter, waarvan het achterwiel tussen de knieën van een kidje eindigde. En zo waren we onderweg richting Kratie, waar we 5 uur later aan zouden komen. Toen we aanreden hoorden we een haan, maar die zou wel buiten rondgelopen hebben. Tot we hem weer hoorden terwijl we 50 km/u over een stoffige weg butsten, en daarna weer op de veerpond die we over moesten. Dus het was duidelijk dat de haan ergens tussen de bagage gestapeld was. Dit bleek ook zo te zijn toen we aankwamen. Het was 15.00u toen we aankwamen in Kratie, precies volgens planning.
Foto's: notallwhowanderarelost5.waarbenjij.nu
Kampong Thom is een klein stadje dat voor toeristen weinig te bieden heeft. Met één uitzondering, dat is Sambor Prei Kuk. Dit is een pre-Angkoriaanse tempelcomplex (tempels ouder dan de Angkor tempels in Siem Reap, dus zeker 800 jaar oud) in de jungle, compleet overgroeid. Het bestaat uit zo'n 100 kleine en grote tempels, zo'n 30 kilometer buiten de stad. Op een enkeling na zijn de tempels hier niet gerestaureerd, waardoor het ons extra interessant leek. Maar we hadden 3 dagen in Kampong Thom en het leek ons verstandig om het nog even rustig aan te doen zodat Tessa (of wij allebei eigenlijk) bij konden komen, dus onze eerste volle dag in ons luxe hotelletje (16 feb) zijn we niet van de kamer af geweest. Behalve dan om 's avonds wat te eten. Verder hebben we lekker in de schaduw op ons balkonnetje gezeten, wat schrijven, wat tekenen, beetje muziek luisteren. 's Avonds bleek dat restaurants moeilijk te vinden waren, dus hebben we weer bij hetzelfde restaurant gegeten als gisteren.
De 17e was het dan toch tijd voor Sambor Prei Kuk. We hadden gisteren een scooter besteld voor vandaag en die zou om 09.00u klaarstaan bij het hotel. Maar om 09.00u stond er een tuktuk. Deze bracht ons naar een scooterverhuur-zaakje, waar we onze scooter kregen. Na wat water en lunch ingeslagen te hebben zijn we in een uur naar Sambor Prei Kuk gereden. Bij aankomst op de parkeerplaats van het complex stonden we voor een jungle waar we tussen de bomen door 2 kleine tempels konden onderscheiden. Een gids sprak ons aan en zei dat het soms moeilijk was alle tempels te vinden, dus hij bood zijn hulp aan. Dit was voor ons het teken dat dit nog wel eens heel leuk kon worden: junglewandeling vermengt met een Indiana-Jones-achtige zoektocht naar overgroeide tempels. De eerste 2 zagen we vanuit de parkeerplaats al. Deze bleken twee van de weinige gerestaureerde tempels te zijn. Ze waren qua steensoort hetzelfde als de tempels van Angkor, maar veel minder bewerkt, minder gedetailleerd. Ze waren vrijwel identiek aan de Khmer Torens die we in Vietnam gezien hebben. De eerste tempels maakten deel uit van een complex dat bestond uit een vierkante ommuring, waar nu weinig van over was, met op iedere hoek een kleine tempel. In het midden stond een iets grotere, vierkante tempel met een ingang aan iedere zijde. Het complex was ter verering van Shiva, lazen we op een bord. Ondertussen waren er twee meisjes naar ons toe gelopen om ons sjaals te verkopen. Na vriendelijk nee gezegd te hebben bleven ze achter ons aan lopen. Ze spraken wat Engels en vroegen waar we vandaan kwamen en hoe we heetten. Terwijl wij van tempel naar tempel doorliepen, liepen ze mee en keken net zo geïnteresseerd als wij naar alles wat er te zien was. Na deze eerste 5 tempels liepen we een van de paden in die van hier af het bos in liep. Het Indiana-Jones-zoek-de-tempel-in-het-oerwoud-gehalte was hiermee dus vrij laag, maar we hadden wel onze eigen minions die ons volgde. Al vrij snel kwamen we bij een (wat leek op een) zwembad van 800 jaar oud en een volgende verzameling tempels. Dit keer gedeeltelijk overwoekerd met grassen en kleine struiken. Op ons gevolg na waren we de enigen daar. Van de tempels was weinig over, wat ze ergens juist mooier maakten. Zo zijn we naar de 5 'verzamelingen' van tempels gelopen, ieder oorspronkelijk bestaande uit 5 tempels, maar waarvan nu slechts een aantal tempels nog als tempel herkenbaar zijn. Veruit de mooiste tempel was Sambor Prei Kuk, de tempel aan wie het hele gebied zijn naam dankt. Deze bestond uit één vierkante tempel met een hellend dak. Opzich niet mooier dan de andere tempels daar. Maar op het dak stond een boom die met zijn wortels de tempel inpakte en zo voor de helft aan het zicht onttrok. De boom was zeker twee keer zo hoog als de tempel zelf. Deze tempel alleen maakte het hele bezoek aan Kampong Thom al de moeite waard. Het was 12.30u toen we weer op onze scooter wegreden, terug naar ons hotel. Onderweg hebben we nog wat boodschappen gedaan en hebben we de scooter ingeleverd. Bij het verhuurbedrijf (lees: bij iemand thuis die toevallig ook scooters verhuurde) waren ze druk bezig met het opbouwen van een podium, eettafels, versiering en gigantische speakers. De verhuurder vertelde ons dat er 's avonds een bruiloft zou zijn. Aan het aantal stoelen te zien zou het een groot feest worden. De rest van de dag hebben we op ons balkon zitten genieten van de rust. Kampong Thom heeft in verhouding weinig schreeuwende scooters en toeterende tuktuks, dus ondanks dat het lang niet zo rustig is als bijvoorbeeld Merselo, is het een stuk stiller dan Siem Reap en Phnom Penh. Tot rond 20.00u de bruiloft bij de scooter-verhuur-kerel begon, 3 straten verderop. Dat ging op zo'n volume dat we van het hele (gelukkig goed klinkende) live optreden mee konden genieten.
18 februari besloten we dat we gezien hadden waar we voor kwamen, namelijk Sambor Prei Kuk, en daarom maar flink misbruik gingen maken van het advies van Ria dat we het rustig aan moesten doen. Met andere woorden: de hele dag niks doen. En op een kom noodles halen tussen de middag en pizza eten in een restaurant dat we toevallig tegen kwamen na, is dat heel aardig gelukt. Met uitzondering van het inpakken van de backpacks, want de volgende dag gingen we met de bus verder naar Kratie, verder naar het noord-oosten van Cambodja.
De 19e ging de wekker om 08.00u, want om 09.30u werden we opgehaald om met de bus naar Kratie te gaan. Wat ons genoeg tijd gaf om nog een kom noodles met ei naar binnen te werken. Om 09.20u zaten we, netjes op tijd, te wachten in de lobby van ons hotel, kijkend naar een backpacker die haar motor met backpack achterop geknoopt niet gestart kreeg. Ondanks dat we het heel sneu voor haar vonden, waren we ook heel blij dat we onze motoren verkocht hadden zonder al te veel van dit soort problemen. Dat gevoel werd nog eens versterkt toen, tot onze verbazing, er precies op tijd een auto voor de deur stopte om ons op te halen. De chauffeur probeerde nog even de backpacker met niet-startende motor te helpen, maar kon er blijkbaar weinig aan doen. En zo waren we onderweg naar het busstation, wat niet meer was dan een stuk weg waar de bussen besloten hadden om te stoppen. We moesten even wachten en werden vervolgens naar een mini-van verwezen die, zo leek het in eerste instantie, helemaal vol zat. Maar met wat geschuif en 3 opklapbare stoelen was er weer ruimte. 10 plaatsen waren voor personen, 2 voor een scooter en de 4 achterin waren volgestapeld met bagage. Onze backpacks pastte nog mooi op de zitting van de scooter, waarvan het achterwiel tussen de knieën van een kidje eindigde. En zo waren we onderweg richting Kratie, waar we 5 uur later aan zouden komen. Toen we aanreden hoorden we een haan, maar die zou wel buiten rondgelopen hebben. Tot we hem weer hoorden terwijl we 50 km/u over een stoffige weg butsten, en daarna weer op de veerpond die we over moesten. Dus het was duidelijk dat de haan ergens tussen de bagage gestapeld was. Dit bleek ook zo te zijn toen we aankwamen. Het was 15.00u toen we aankwamen in Kratie, precies volgens planning.
Foto's: notallwhowanderarelost5.waarbenjij.nu
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
