Even bijkomen / Kampot
Blijf op de hoogte en volg Daan en Tessa
28 Januari 2017 | Cambodja, Kâmpôt
28 januari zijn we rond 19.00u met z'n 5'en in Kampot aangekomen, in het centrum bij de restaurantjes waar we een paar dagen terug ook verschillende keren gegeten hadden. Daar hebben we de koffers bij een pizzaria opgestapeld terwijl Tessa en ik onze motoren opgehaald hebben bij het hostel waar we ze gisteren achtergelaten hadden. Na een lekkere pizza en een geïnteresseerde blik op de motoren van vooral Koen en Wim zijn Tamara, Wim, Koen en de koffers met een tuktuk achter ons aan gehobbeld naar onze nieuwe accomodatie aan de rivier, waar we 2 dagen terug onze backpacks al heen gebracht hadden. Deze accomodatie is een tuin aan het water met daarin verspreid een aantal huisjes. Bij het gebouw met de receptie en restaurant was een zwembad en ligbedden. Kortom, hier konden we het wel even volhouden. Toen we daar nog wat zaten te drinken zeiden Wim, Koen en Tamara dat ze van Sinterklaas door moesten geven dat we heel lief geweest waren afgelopen jaar. Ofja, dat werd niet letterlijk zo gezegd, maar we kregen 11 chocoladeletters, dus het kan niet anders dan dat Sinterklaas vond dat we heel lief geweest zijn. Kan misschien ook iets te maken hebben gehad met dat we maar 3,5 maand thuis zijn geweest afgelopen jaar. Ook hadden ze brie en Gouda bij voor Tessa, die, zoals verwacht, stukken brie naar binnen begon te werken alsof ze dat al 9 maanden niet meer gedaan had. De chocoladeletters hebben het ook niet allemaal tot de volgende dag overleefd trouwens.
De volgende dag (29 jan) zaten we rond 10.00u aan het ontbijt, waar we hoorden dat Wim om 08.00u al een rondje gerend had (de enthousiasteling). Vervolgens hebben we de rest van de dag gebruikt om zo min mogelijk te doen. Dit is heel aardig gelukt op een keer wat eten en drinken na. We hadden ons een overdekt terras met banken geclaimd aan de rivier en hebben daar liggen lezen, schrijven, van het uitzicht op Bokor Mountain genieten, dat aan de andere kant van de rivier lag, en een keer plonzen in of het zwembad of de rivier. Wim en Tessa zijn de rivier nog over gezwommen, wat best ver leek vanuit mijn luie stoel. De rivier is trouwens brak, dus half zoet half zout water (wat neer komt op een beetje zout water) doordat er een dam gebouwd is 8 kilometer stroom op waards. Hierdoor is de stroming zo langzaam dat het zoute water soms ook terug de rivier in stroomt vanaf zee, wat het water brak maakt. 's Middags kwam Sjors, de zoon van de Nederlandse eigenaar van het resort, ons vragen of we mee wouden barbecue'en 's avonds. Daar werd uiteraard geen nee op gezegd, dus 's avonds zaten we aan een uitgebreide barbecue met van alles en nog wat met een nadruk op seafood, waar vooral Wim heel blij mee was.
De 30e zijn we wat actiever geweest. We hebben één scooter gehuurd en zijn met z'n 5'en richting Bokor Mountain gereden (op één scooter en onze twee motoren dus). Hiervoor hadden we de navigatie niet op 'auto' maar op 'fiets' gezet, in de hoop een mooiere route te krijgen dan tussen auto's rijden. De route was ook nog eens 15 kilometer korter. Na Kampot uit gereden te zijn via de verharde weg, gingen we rechtsaf een kleinere verharde weg in. Die na 5 kilometer veranderde in een zandweg van 5 meter breed. Toen 3 meter breed, met diepere kuilen. Daarna 2 meter breed, waarbij wij de enige waren die er reden. Vervolgens werd het pad, want meer was het toen niet meer, zo smal dat er amper ruimte was om te corrigeren zonder met je stuur door het hoge groen te gaan links en rechts. Vooral met Wim achterop op lage snelheid was corrigeren soms nog wel nodig. Uiteindelijk kwamen we bij een klein boerderij'tje uit, nadat Tamara zowat hartkloppingen had van angst achter op de scooter die duidelijk niet geschikt was voor deze 'wegen'. Daar maakte een man ons duidelijk dat we met de motoren niet verder konden, maar dat hadden we zelf zo langzamerhand ook door. Maar te voet kon hij ons wel naar een waterval brengen, 1 kilometer verderop. Hij had een foto van de waterval. Dus dat gedaan. De motoren tussen de kippen en honden geparkeerd, helmen aan het stuur gehangen en de man achterna. Het pad bleek van daar af simpelweg onmogelijk om met de motor te doen. Te voet was soms al lastig, vooral wanneer je de bijna droogstaande rivier met grote stenen over moest. Maar na een half uur lopen door een prachtig stuk natuur kwamen we bij een waterval uit. Het laatste stuk, waarbij we de waterval al zagen, was door de rivier, die vrijwel droog stond, over rotsen en omgevallen bomen klimmend. Precies het soort wandeling die we het liefst doen (Tamara: 'Is dit een normaal programma tijdens een vakantie met familie Jacobs?!'). De waterval was heel mooi, ondanks dat er in verhouding niet veel water naar beneden kwam. Hij was omringd met bomen die schijnbaar willekeurig tegen de verticale rotswand begonnen waren met groeien, en nu met hun meters lange wortels zich tegen de grond gestud hadden, 4 of 5 meter lager. Het is weer bevestigd: bomen kunnen echt overal groeien, zelfs verticale rotswanden. Na een tijdje gezeten te hebben is onze 'gids' onder de waterval gaan zwemmen, wat een teken was voor pap om hetzelfde te doen. Het water was niet diep, maar het was wel lekker om even af te koelen van de 28 graden die het al de hele dag was, aldus Wim. Vervolgens zijn we terug naar de boerderij en onze motoren gelopen, wat zonder de man als gids waarschijnlijk nooit gelukt was. Eenmaal daar werd er een durian fruit uit de boom geplukt die we met zijn allen opgegeten hebben. En met 'met z'n allen' bedoelen we wij, de gids, zijn vrouw, de kippen, de honden en het pupje. Daarna werd er nog een gebakken rijst-met-paars-fruit gebakje gemaakt (die echt heel lekker was!), waarna we met frisse tegenzin het vrijwel onbegaanbare pad terug hobbelden. Toen de weg onder onze wielen 20 minuten later weer verhard was, zijn we gestopt voor benzine. Deze wordt in Cambodja, en ook in Vietnam trouwens, overal verkocht langs de weg in colaflessen, bierflessen of net wat ze hebben staan. Kosten: omgerekend 90 cent per liter. Dus wij stonden bij een van deze huisjes met flessen voor de deur de inhoud van een Coca Colafles in onze tank te gieten. Vervolgens zijn we, dit keer met de navigatie wel op 'auto stand' naar Bokor Mountain gereden. Dit keer via de verharde weg ging dat prima. Vooral het gedeelte van de grote poort met 'Bokor National Park' er boven tot aan de top was leuk. 28 kilometer berg op via goede wegen en uitsluitend haarspeldbochten. Onder aan de berg hebben gezegd dat we elkaar boven weer zagen en Koen, Tamara en Tessa waren weg. Wim en ik waren als grote zeilen die maakte dat de motor er moeite mee had de berg op te komen. Halverwege de klim kwamen we de rest van onze motor club weer tegen, die langs de weg wat aan het drinken waren. Van daaruit zijn we door naar de top van Bokor Mountain gereden, dit keer met Wim bij Tessa op de motor. Voor we bij de top kwamen, zijn we bij een waterval gestopt. Deze stond droog, maar was evengoed heel mooi om te zien. Daarna doorgereden naar de top, vanwaar we een heel mooi uitzicht hadden over Kampot en de zee. De zon stond al laag, maar het was te vroeg voor een kleurrijke zonsondergang. Hier hebben we ook niet op gewacht, want het koelde flink af. Dit bleek gedeeltelijk aan de hoogte te liggen (Bokor Mountain is 1081 meter hoog) want toen we naar beneden reden werd het weer warmer. Op de terugweg zijn Tessa en ik nog bij SUPasia langs geweest, waar we een paar dagen eerder de SUP trip gedaan hadden (Stand Up Paddeling). Ze boden een 3 daagse SUP tour aan in het noorden van Cambodja, waar we in geïnteresseerd waren. Hiervoor gingen we nog wat extra informatie vragen. Het bleek geen goedkope tour en bij wijze van grap vroegen we of we niet met motor konden betalen. Annie (de eigenaar) keek ons even raar aan, maar zei geen nee. Om een lang verhaal kort te maken: we zijn op één motor terug naar het resort gegaan met een boeking voor 2 man voor de 3 daagse SUP trip, gedeeltelijk betaald met Tessa's motor. Onder de streep betekent dit dat we de motor met winst doorverkocht hebben. Ook zeiden ze dat ze de andere motor wel voor ons konden verkopen als we foto's door zouden sturen, wat we meteen gedaan hebben. We dachten dat het wel eens moeilijk kon worden om de motoren te verkopen, maar zo ging het wel heel makkelijk! 's Avonds in het resort, voor we gingen eten, spraken we een Engelse, Charlotte, die ook geïnteresseerd was in SUP'en. Dus hebben we om 19.00u een tuktuk met haar gedeeld naar het centrum en hebben we haar SUPasia gewezen. Daarna zijn we gaan eten, waarbij we Charlotte ook gevraagd hadden mee te eten. Ze wist nog wel een Portugees restaurant, waar we lekker gegeten hebben.
31 januari was weer een rustdag. Dus buiten wat zwemmen en lamballen weinig gedaan. Waar Tessa en ik na onze trip door de Mekong Delta ook wel aan toe waren, al was het maar om de boekhouding, blog en foto's weer up-to-date te krijgen.
En na een rustdag is het weer een doe-dag (1 feb). We hebben weer scooters gehuurd, 2 dit keer na de verkoop van één van de motoren, en zijn naar het oosten gereden. Hier lagen, op 20 kilometer buiten Kampot, een aantal watervallen en grotten. Eerste stop op de planning was een grot. Dit was een grote grot met hier en daar een opening in het 'plafond' waardoor je vrijwel de hele grot zonder zaklamp door kon lopen. Door het licht groeiden er ook verschillende planten en bomen rond de openingen, soms met wortels tot onder in de grot. We waren bijna de enigen daar, wat een mooie ondergrondse 'wandeling' maakte over stenen en half vervallen paden. De volgende stop was een tweede grot, die deel uit maakte van een tempel. Deze was kleiner, maar ook mooi om doorheen te lopen. Al was het maar om even uit de brandende zon en de 32 graden te zijn. Voor de grot stond een tempel. Deze kon je niet in, maar de rijke versiering en de apen in de bomen erlangs maakte dat het een hele mooie plek was om even te zitten. Hierna wouden we naar een waterval rijden, maar de telefoon, met daarop de navigatie, vond het ook te warm en schakelde uit. Gelukkig was die na een kwartier ook weer op temperatuur en konden we door. De waterval waar we heen reden lag in Kep, een dorp aan de kust. Net buiten Kep was een nationaal park waar we, tot onze verbazing, met de motoren binnen mochten. Dus zijn we helemaal tot onder de waterval kunnen rijden. Die ook droog bleek te staan. Dus hebben we van ellende maar naar het uitzicht over het nationale park moeten kijken. Heel vervelend natuurlijk. Het was ondertussen 17.00u en we hebben maar besloten dat het genoeg was voor vandaag. Dus zijn we terug naar het resort gereden. Daar zagen we dat we 2 berichten hadden van SUPasia, waarin ze zeiden dat er al 2 mensen langs waren gekomen die interesse hadden in de tweede motor. We hebben de motor dus maar bij SUPasia gelaten toen we 's avonds in het centrum gingen eten en de gehuurde scooters terug brachten.
En na een doe-dag, mochten we weer een dag niks doen (2 feb). Alleen Wim was energiek genoeg om ondanks de 32 graden naar een tempel te lopen, 2 kilometer verderop. De rest heeft het zwembad warm gehouden. Het enige productieve van de dag was het berichtje dat de tweede motor ook met winst verkocht was. Dus we zijn weer toegewezen op bussen en treinen. Wat voor sommigen een hele opluchting is (noem geen namen). Al met al kunnen we in onze handen klappen over hoe het met de motoren gegaan is: niet gevallen, mooie ritten gemaakt, geen dure reparaties en met winst doorverkocht. Ideaal!
2 februari gingen we om 16.00u met de bus naar Phnom Penh. Dus tijd genoeg om na een rust-dag weer wat te doen. Na de spullen gepakt te hebben en ontbeten te hebben, zijn Wim, Tessa en ik met kano's de rivier af gegaan naar een palmgroove 2 kilometer stroomopwaarts. Dit was een heel mooi stuk om te peddelen, want de palmgroove bestond uit een ring van smalle riviertjes, omringd door palmen. In totaal hebben we hier een uur of 3 over gedaan voor we bij het resort weer uit de kano stapten. Of dat was de bedoeling, maar toen Wim uit de kano stapte ging deze ervandoor. Een grote plons en 2 kidjes met de slappe lach later stonden we weer bij de receptie. Nog even douchen en om 15.45u stonden er 2 tuktuks voor ons klaar die ons met onze eigenlijk absurde hoeveelheid bagage naar Kampot bracht. Daar ging om 16.00u, 'little delay', 16.30u, 'sorry, driver is late' 16.45u, 'he is almost here' 17.00u onze mini-van naar Phnom Penh. De rit ging prima, ondanks, of juist dankzij, dat de bus vol zat. Want hierdoor mochten Koen en Tamara voor zitten, langs de chauffeur, en konden wij op de opklapbare stoelen in het gangpad zitten. Deze waren zo verkeerd nog niet en boden meer beenruimte dan de 'normale' stoelen. Alleen Tessa had een minder fijne rit, want ze is 2 uur lang bezig geweest mijn hoofd rechtop te houden, omdat ik in mijn slaap steeds dichter bij mijn buurman op schoot kwam te liggen. Pas na een korte stop was ik me bewust van dat ik niet op eigen kracht rechtop was blijven zitten. Rond 20.00u zijn we uiteindelijk in Phnom Penh aangekomen.
Foto's: notallwhowanderarelost5.waarbenjij.nu
De volgende dag (29 jan) zaten we rond 10.00u aan het ontbijt, waar we hoorden dat Wim om 08.00u al een rondje gerend had (de enthousiasteling). Vervolgens hebben we de rest van de dag gebruikt om zo min mogelijk te doen. Dit is heel aardig gelukt op een keer wat eten en drinken na. We hadden ons een overdekt terras met banken geclaimd aan de rivier en hebben daar liggen lezen, schrijven, van het uitzicht op Bokor Mountain genieten, dat aan de andere kant van de rivier lag, en een keer plonzen in of het zwembad of de rivier. Wim en Tessa zijn de rivier nog over gezwommen, wat best ver leek vanuit mijn luie stoel. De rivier is trouwens brak, dus half zoet half zout water (wat neer komt op een beetje zout water) doordat er een dam gebouwd is 8 kilometer stroom op waards. Hierdoor is de stroming zo langzaam dat het zoute water soms ook terug de rivier in stroomt vanaf zee, wat het water brak maakt. 's Middags kwam Sjors, de zoon van de Nederlandse eigenaar van het resort, ons vragen of we mee wouden barbecue'en 's avonds. Daar werd uiteraard geen nee op gezegd, dus 's avonds zaten we aan een uitgebreide barbecue met van alles en nog wat met een nadruk op seafood, waar vooral Wim heel blij mee was.
De 30e zijn we wat actiever geweest. We hebben één scooter gehuurd en zijn met z'n 5'en richting Bokor Mountain gereden (op één scooter en onze twee motoren dus). Hiervoor hadden we de navigatie niet op 'auto' maar op 'fiets' gezet, in de hoop een mooiere route te krijgen dan tussen auto's rijden. De route was ook nog eens 15 kilometer korter. Na Kampot uit gereden te zijn via de verharde weg, gingen we rechtsaf een kleinere verharde weg in. Die na 5 kilometer veranderde in een zandweg van 5 meter breed. Toen 3 meter breed, met diepere kuilen. Daarna 2 meter breed, waarbij wij de enige waren die er reden. Vervolgens werd het pad, want meer was het toen niet meer, zo smal dat er amper ruimte was om te corrigeren zonder met je stuur door het hoge groen te gaan links en rechts. Vooral met Wim achterop op lage snelheid was corrigeren soms nog wel nodig. Uiteindelijk kwamen we bij een klein boerderij'tje uit, nadat Tamara zowat hartkloppingen had van angst achter op de scooter die duidelijk niet geschikt was voor deze 'wegen'. Daar maakte een man ons duidelijk dat we met de motoren niet verder konden, maar dat hadden we zelf zo langzamerhand ook door. Maar te voet kon hij ons wel naar een waterval brengen, 1 kilometer verderop. Hij had een foto van de waterval. Dus dat gedaan. De motoren tussen de kippen en honden geparkeerd, helmen aan het stuur gehangen en de man achterna. Het pad bleek van daar af simpelweg onmogelijk om met de motor te doen. Te voet was soms al lastig, vooral wanneer je de bijna droogstaande rivier met grote stenen over moest. Maar na een half uur lopen door een prachtig stuk natuur kwamen we bij een waterval uit. Het laatste stuk, waarbij we de waterval al zagen, was door de rivier, die vrijwel droog stond, over rotsen en omgevallen bomen klimmend. Precies het soort wandeling die we het liefst doen (Tamara: 'Is dit een normaal programma tijdens een vakantie met familie Jacobs?!'). De waterval was heel mooi, ondanks dat er in verhouding niet veel water naar beneden kwam. Hij was omringd met bomen die schijnbaar willekeurig tegen de verticale rotswand begonnen waren met groeien, en nu met hun meters lange wortels zich tegen de grond gestud hadden, 4 of 5 meter lager. Het is weer bevestigd: bomen kunnen echt overal groeien, zelfs verticale rotswanden. Na een tijdje gezeten te hebben is onze 'gids' onder de waterval gaan zwemmen, wat een teken was voor pap om hetzelfde te doen. Het water was niet diep, maar het was wel lekker om even af te koelen van de 28 graden die het al de hele dag was, aldus Wim. Vervolgens zijn we terug naar de boerderij en onze motoren gelopen, wat zonder de man als gids waarschijnlijk nooit gelukt was. Eenmaal daar werd er een durian fruit uit de boom geplukt die we met zijn allen opgegeten hebben. En met 'met z'n allen' bedoelen we wij, de gids, zijn vrouw, de kippen, de honden en het pupje. Daarna werd er nog een gebakken rijst-met-paars-fruit gebakje gemaakt (die echt heel lekker was!), waarna we met frisse tegenzin het vrijwel onbegaanbare pad terug hobbelden. Toen de weg onder onze wielen 20 minuten later weer verhard was, zijn we gestopt voor benzine. Deze wordt in Cambodja, en ook in Vietnam trouwens, overal verkocht langs de weg in colaflessen, bierflessen of net wat ze hebben staan. Kosten: omgerekend 90 cent per liter. Dus wij stonden bij een van deze huisjes met flessen voor de deur de inhoud van een Coca Colafles in onze tank te gieten. Vervolgens zijn we, dit keer met de navigatie wel op 'auto stand' naar Bokor Mountain gereden. Dit keer via de verharde weg ging dat prima. Vooral het gedeelte van de grote poort met 'Bokor National Park' er boven tot aan de top was leuk. 28 kilometer berg op via goede wegen en uitsluitend haarspeldbochten. Onder aan de berg hebben gezegd dat we elkaar boven weer zagen en Koen, Tamara en Tessa waren weg. Wim en ik waren als grote zeilen die maakte dat de motor er moeite mee had de berg op te komen. Halverwege de klim kwamen we de rest van onze motor club weer tegen, die langs de weg wat aan het drinken waren. Van daaruit zijn we door naar de top van Bokor Mountain gereden, dit keer met Wim bij Tessa op de motor. Voor we bij de top kwamen, zijn we bij een waterval gestopt. Deze stond droog, maar was evengoed heel mooi om te zien. Daarna doorgereden naar de top, vanwaar we een heel mooi uitzicht hadden over Kampot en de zee. De zon stond al laag, maar het was te vroeg voor een kleurrijke zonsondergang. Hier hebben we ook niet op gewacht, want het koelde flink af. Dit bleek gedeeltelijk aan de hoogte te liggen (Bokor Mountain is 1081 meter hoog) want toen we naar beneden reden werd het weer warmer. Op de terugweg zijn Tessa en ik nog bij SUPasia langs geweest, waar we een paar dagen eerder de SUP trip gedaan hadden (Stand Up Paddeling). Ze boden een 3 daagse SUP tour aan in het noorden van Cambodja, waar we in geïnteresseerd waren. Hiervoor gingen we nog wat extra informatie vragen. Het bleek geen goedkope tour en bij wijze van grap vroegen we of we niet met motor konden betalen. Annie (de eigenaar) keek ons even raar aan, maar zei geen nee. Om een lang verhaal kort te maken: we zijn op één motor terug naar het resort gegaan met een boeking voor 2 man voor de 3 daagse SUP trip, gedeeltelijk betaald met Tessa's motor. Onder de streep betekent dit dat we de motor met winst doorverkocht hebben. Ook zeiden ze dat ze de andere motor wel voor ons konden verkopen als we foto's door zouden sturen, wat we meteen gedaan hebben. We dachten dat het wel eens moeilijk kon worden om de motoren te verkopen, maar zo ging het wel heel makkelijk! 's Avonds in het resort, voor we gingen eten, spraken we een Engelse, Charlotte, die ook geïnteresseerd was in SUP'en. Dus hebben we om 19.00u een tuktuk met haar gedeeld naar het centrum en hebben we haar SUPasia gewezen. Daarna zijn we gaan eten, waarbij we Charlotte ook gevraagd hadden mee te eten. Ze wist nog wel een Portugees restaurant, waar we lekker gegeten hebben.
31 januari was weer een rustdag. Dus buiten wat zwemmen en lamballen weinig gedaan. Waar Tessa en ik na onze trip door de Mekong Delta ook wel aan toe waren, al was het maar om de boekhouding, blog en foto's weer up-to-date te krijgen.
En na een rustdag is het weer een doe-dag (1 feb). We hebben weer scooters gehuurd, 2 dit keer na de verkoop van één van de motoren, en zijn naar het oosten gereden. Hier lagen, op 20 kilometer buiten Kampot, een aantal watervallen en grotten. Eerste stop op de planning was een grot. Dit was een grote grot met hier en daar een opening in het 'plafond' waardoor je vrijwel de hele grot zonder zaklamp door kon lopen. Door het licht groeiden er ook verschillende planten en bomen rond de openingen, soms met wortels tot onder in de grot. We waren bijna de enigen daar, wat een mooie ondergrondse 'wandeling' maakte over stenen en half vervallen paden. De volgende stop was een tweede grot, die deel uit maakte van een tempel. Deze was kleiner, maar ook mooi om doorheen te lopen. Al was het maar om even uit de brandende zon en de 32 graden te zijn. Voor de grot stond een tempel. Deze kon je niet in, maar de rijke versiering en de apen in de bomen erlangs maakte dat het een hele mooie plek was om even te zitten. Hierna wouden we naar een waterval rijden, maar de telefoon, met daarop de navigatie, vond het ook te warm en schakelde uit. Gelukkig was die na een kwartier ook weer op temperatuur en konden we door. De waterval waar we heen reden lag in Kep, een dorp aan de kust. Net buiten Kep was een nationaal park waar we, tot onze verbazing, met de motoren binnen mochten. Dus zijn we helemaal tot onder de waterval kunnen rijden. Die ook droog bleek te staan. Dus hebben we van ellende maar naar het uitzicht over het nationale park moeten kijken. Heel vervelend natuurlijk. Het was ondertussen 17.00u en we hebben maar besloten dat het genoeg was voor vandaag. Dus zijn we terug naar het resort gereden. Daar zagen we dat we 2 berichten hadden van SUPasia, waarin ze zeiden dat er al 2 mensen langs waren gekomen die interesse hadden in de tweede motor. We hebben de motor dus maar bij SUPasia gelaten toen we 's avonds in het centrum gingen eten en de gehuurde scooters terug brachten.
En na een doe-dag, mochten we weer een dag niks doen (2 feb). Alleen Wim was energiek genoeg om ondanks de 32 graden naar een tempel te lopen, 2 kilometer verderop. De rest heeft het zwembad warm gehouden. Het enige productieve van de dag was het berichtje dat de tweede motor ook met winst verkocht was. Dus we zijn weer toegewezen op bussen en treinen. Wat voor sommigen een hele opluchting is (noem geen namen). Al met al kunnen we in onze handen klappen over hoe het met de motoren gegaan is: niet gevallen, mooie ritten gemaakt, geen dure reparaties en met winst doorverkocht. Ideaal!
2 februari gingen we om 16.00u met de bus naar Phnom Penh. Dus tijd genoeg om na een rust-dag weer wat te doen. Na de spullen gepakt te hebben en ontbeten te hebben, zijn Wim, Tessa en ik met kano's de rivier af gegaan naar een palmgroove 2 kilometer stroomopwaarts. Dit was een heel mooi stuk om te peddelen, want de palmgroove bestond uit een ring van smalle riviertjes, omringd door palmen. In totaal hebben we hier een uur of 3 over gedaan voor we bij het resort weer uit de kano stapten. Of dat was de bedoeling, maar toen Wim uit de kano stapte ging deze ervandoor. Een grote plons en 2 kidjes met de slappe lach later stonden we weer bij de receptie. Nog even douchen en om 15.45u stonden er 2 tuktuks voor ons klaar die ons met onze eigenlijk absurde hoeveelheid bagage naar Kampot bracht. Daar ging om 16.00u, 'little delay', 16.30u, 'sorry, driver is late' 16.45u, 'he is almost here' 17.00u onze mini-van naar Phnom Penh. De rit ging prima, ondanks, of juist dankzij, dat de bus vol zat. Want hierdoor mochten Koen en Tamara voor zitten, langs de chauffeur, en konden wij op de opklapbare stoelen in het gangpad zitten. Deze waren zo verkeerd nog niet en boden meer beenruimte dan de 'normale' stoelen. Alleen Tessa had een minder fijne rit, want ze is 2 uur lang bezig geweest mijn hoofd rechtop te houden, omdat ik in mijn slaap steeds dichter bij mijn buurman op schoot kwam te liggen. Pas na een korte stop was ik me bewust van dat ik niet op eigen kracht rechtop was blijven zitten. Rond 20.00u zijn we uiteindelijk in Phnom Penh aangekomen.
Foto's: notallwhowanderarelost5.waarbenjij.nu
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
