Ladies and gentlemen / Halong Bay Cruise
Blijf op de hoogte en volg Daan en Tessa
02 December 2016 | Vietnam, Ðảo Cát Bà
Even vooraf: uit betrouwbare bronnen hebben we begrepen dat de foto's op het blog niet door iedereen gevonden worden. Dus even een uitleg. Op de site waar je nu op zit (NotAllWhoWanderAreLost.waarbenjij.nu) staan al onze reisverslagen. Dus alle verslagen van begin tot eind. De foto's die bij de reisverslagen horen passen niet allemaal op dit blog. Daarom hebben we nieuwe blogs aangemaakt voor de foto's. Deze blogs zijn:
- NotAllWhoWanderAreLost2.waarbenjij.nu
- NotAllWhoWanderAreLost3.waarbenjij.nu
- NotAllWhoWanderAreLost4.waarbenjij.nu
Onder ieder reisverslag staat op welk nieuw blog (2, 3 of 4) de foto's staan. Als het niet duidelijk is, vraag het alsjeblieft!!
En dan nu terug naar het reisverslag.
2 december zijn we om 08.00u bij het hostel opgehaald door de bus van Fantasea Cruises, door onze gids Jimmy. 'Ladies and gentlemen, welcome to Fantasea Cruises, are you excited?!' Met in totaal zo'n 15 mensen, waaronder Kim, Robin, Tarryn, Rick (de mensen die we hebben leren kennen), zijn we in 3,5 uur met de bus naar Halong Pier gereden. 'Ladies and gentlemen, welcome to Halong Bay! Are you ready to go to the boat, ladies and gentlemen?!' Daar met een klein bootje naar de 'big boat' gegaan, zoals Jimmy hem noemde. De 'big boat' bleek een boot met 2 verdiepingen. Op de onderste waren 7 hutten, waarvan wij hut 1 hadden. Op de 2e verdieping waren nog 2 hutten en de 'dining room', aldus Jimmy. Deze bestond uit 4 tafels en een bar. Op het dek boven de 'dining room' was een terras met ligbedden. Al met al een kleine maar prima boot. Nadat we aan boord van de boot gegaan waren (Ladies and gentlemen, welcome on board!) kregen we een uitgebreide lunch. 'Ladies and gentlemen, we will eat lunch now together, like a family!' We zaten met ons (ondertussen vaste) groepje bij elkaar. Na de lunch checkten we in in onze hut. 2 persoons bed, eigen badkamer, helemaal prima. Ondertussen voer de boot door Halong Bay. Dit is een baai met overal bergen met ronde toppen die willekeurig in de zee lijken te zijn gezet. Het heeft veel weg van het Karst Gebergte waar we in Yangshuo met Hans en Ria op de fiets en scooter doorheen gereden zijn. Maar in plaats van rijstvelden en weilanden is hier zee tussen de bergen. Vanaf ons zonnedek hebben we van het uitzicht genoten. Rond 14.00u kwamen we bij onze eerste stop. We gingen met een kleine boot, die met ons mee voer, naar een grot. De 'Surprise Cave' bleek te bestaan uit 3 grotten, ieder groter dan degene ervoor. De eerste grot was de kleinste grot, zo'n 10 bij 10 meter en zeker zo hoog. Hier zag je stalagmieten, stalagtieten en een heel apart 'plafond'. Dit 'plafond' van de grot zag er gegolfd uit, zoals het strand als het gewaaid heeft. Na ernaar gevraagd te hebben vertelde Jimmy dat dit door de zee komt die bij vloed de grot vulde en zo het gesteende had gevormd. Leuke theorie, maar we geloofden hem niet, want de grot lag zeker 50 meter boven zeeniveau. Na deze eerste grot, die door daglicht verlicht was, gingen we een smal gangetje door naar de tweede grot, die in verschillende kleuren kunstmatig verlicht was. Deze was een stuk groter en door de kleuren gaf deze een heel ander beeld. En, net zoals in China, had iedere stalagmiet, rots en steen een naam. Jimmy was volgens ons helemaal overtuigd van dat de rotspartijen heel duidelijk iets uitbeeldden, maar toen hij vroeg wat wij er in zagen waren de antwoorden zo verschillend als 'krokodil, leeuw, schildpad'. En dan bleek het een dolfijn te moeten voorstellen. Jimmy was er niet zo blij mee dat we het anders zagen dan hij volgens mij. De derde grot was nog groter. Het was gigantisch! Hier werden een paar rotsen aangewezen die ook iets voor moesten stellen, maar Jimmy had geen zin meer om ze allemaal te benoemen, dus buiten één duidelijk schildpad-vormige rots was het door de grot wandelen in rust. Wat met Jimmy's enthousiasme ook wel even welkom was. Daarna terug naar de 'big boat' op naar de volgende baai. Daar ging de 'big boat' voor anker en met een kleine boot zijn we naar een drijvend plateau gegaan vanwaar we met kayak's een uur zelf rond mochten peddelen. We werden gewezen op een grot waar we in mochten. Eenmaal per kayak in de grot bleek dat de grot een natuurlijke tunnel was door de berg met aan de andere kant een 'meertje'. Deze was nog steeds verbonden met de zee, maar door de natuurlijke afscheiding van de rest van de baai (de tunnel-grot was de enige manier om bij het 'meertje' te komen) was het heel rustig. Tegen de kanten van de bergen, die deze plaats compleet omringden, zochten kleine apen naar plekjes om te slapen en vlogen kraaien van de ene top naar de andere. Omdat het vrij van boten was (op de 6 kayak's van onze groep na), was het stil en kon je heerlijk dobberen op het water, kijken naar de constante commotie van de apen in de bergen, luisterend naar de vogels en het water en genieten van de natuur. Na wat we denken dat 40 minuten was (geen horloge bij) zijn we terug de grot door gepeddeld richting de 'big boat', al zouden we daar nog uren kunnen blijven dobberen. Daarna nog rond de 'big boat' gepeddeld, gekeken hoe de zon onder aan het gaan was (al waren we nog te vroeg om echt een fatsoenlijke zonsondergang te zien) en daarna werden we teruggeroepen door Jimmy. 'My friend, you need to come back, my friend!'. 's Avonds bleef de 'big boat' voor anker en kondigde Jimmy aan dat 'dinner is ready, ladies and gentlemen, we will eat dinner together like one family, ladies and gentlemen!' We kregen uitgebreid en lekker avondeten in de 'dining room', kosten noch moeite gespaard! 's Avonds ging gelukkig niemand in op Jimmy's voorstel om te gaan karaoke en zijn we gaan kaarten met ons clubje. De volgende dag (3 december en tevens mijn verjaardag! Yeeey!) begon met ontbijt op de boot terwijl we naar Ti Top Mountain voeren. Ti Top is een klein eiland bestaande uit één top met een strand. Daar hebben we gezwommen en de top beklommen. Vervolgens zijn we met de 'big boat' doorgegaan naar Cat Ba Island, een groter eiland in Halong Bay. Daar hebben we het nationale park bezocht, wat bestond uit een wandeling/klim door de bossen met een geweldig uitzicht vanaf de 2 toppen die we beklommen. Daarna gingen we met de bus naar Cat Ba City (op hetzelfde eiland dus) om in te checken in onze bouwplaats. Ooh sorry, ik bedoel ons hotel. Daar avondeten gehad onder het genot van klophamers en cirkelzagen. Daarna Cat Ba City ingegaan waar het eerste Cat Ba Island Environmental Sustainability Event was. Het enige wat we hierover weten is dat er een gratis optreden was met EEN BAK HERRIE!! De muziek was best aardig en de zangers/zangeressen zongen heel goed, maar doordat de speakers ingesteld stonden op een volume om de hele stad mee te laten genieten, en de speakers volgens mij ook al opgeblazen waren, was het eerder een straf dan iets waar je voor je plezier heen ging. Na een half uur hadden we geen stem en oren meer over. Ik heb toen heel subtiel aangegeven dat ik wel wou gaan (door in slaap te vallen) en de rest snapte de hint. Dus zijn we terug naar het hotel gegaan, waar de bouwwerkzaamheden gestopt waren gelukkig, en zijn we naar onze kamer gegaan. Het hotel direct langs ons hotel bleek een grote verbouwing te ondergaan, wat voor al de herrie zorgde.
Onze laatste dag van de cruise, 4 december, hebben we om 08.00u ontbeten 'like a family, together, ladies and gentlemen' en om 09.15u zijn we met de bus terug naar de 'big boat' gegaan. Daar hadden we, terwijl we terug naar het vaste land voeren, een cursus loempia maken. Dit bestond het 2 verschillende loempia's. De eerste was traditionele loempia's maken. Dat hield in dat we de al klaargemaakte kleingesneden groenten en vlees in rijstpapier moesten wikkelen, waarna deze gefrituurd werden. De tweede was een ander soort loempia's maken met rauwe ingrediënten. Dit keer was het een kwestie van ingrediënten kiezen uit de saladebar en ze in rijstpapier wikkelen. Al met al heel simpel, maar wel leuk om een keer te doen. 'And now, ladies and gentlemen, we will eat lunch together!' was de aankondiging die we na de kookcursus kregen. We waren even bang dat onze zelfgemaakte loempia's de enige lunch waren, maar dat was gelukkig niet zo. Na weer een uitgebreide lunch voeren we door een van de drijvende dorpen in Halong Bay. Deze dorpen bestaan uit alleen maar visserijen. Heel apart om te zien, vooral omdat ieder drijvend huis, met een paar planken als drijvende achtertuin, een hond heeft. In de catagorie 'ongeschikt huis voor een hond' zou je deze huizen hoog op de lijst verwachten, maar toch hebben ze allemaal een hond. Rond 13.00u gingen we de boot af, namen we afscheid van ladies-and-gentlemen-Jimmy en gingen we met de bus terug naar Hanoi. Rond 17.30u stonden we weer voor ons hostel in Hanoi.
Halong Bay is prachtig qua natuur en een van de mooiste manier (om niet te zeggen de enige fatsoenlijke manier) om het te bezoeken is met een cruise. Het was prachtig en tevens een speciale manier om mijn verjaardag te vieren!
Foto's: NotAllWhoWanderAreLost4.waarbenjij.nu
- NotAllWhoWanderAreLost2.waarbenjij.nu
- NotAllWhoWanderAreLost3.waarbenjij.nu
- NotAllWhoWanderAreLost4.waarbenjij.nu
Onder ieder reisverslag staat op welk nieuw blog (2, 3 of 4) de foto's staan. Als het niet duidelijk is, vraag het alsjeblieft!!
En dan nu terug naar het reisverslag.
2 december zijn we om 08.00u bij het hostel opgehaald door de bus van Fantasea Cruises, door onze gids Jimmy. 'Ladies and gentlemen, welcome to Fantasea Cruises, are you excited?!' Met in totaal zo'n 15 mensen, waaronder Kim, Robin, Tarryn, Rick (de mensen die we hebben leren kennen), zijn we in 3,5 uur met de bus naar Halong Pier gereden. 'Ladies and gentlemen, welcome to Halong Bay! Are you ready to go to the boat, ladies and gentlemen?!' Daar met een klein bootje naar de 'big boat' gegaan, zoals Jimmy hem noemde. De 'big boat' bleek een boot met 2 verdiepingen. Op de onderste waren 7 hutten, waarvan wij hut 1 hadden. Op de 2e verdieping waren nog 2 hutten en de 'dining room', aldus Jimmy. Deze bestond uit 4 tafels en een bar. Op het dek boven de 'dining room' was een terras met ligbedden. Al met al een kleine maar prima boot. Nadat we aan boord van de boot gegaan waren (Ladies and gentlemen, welcome on board!) kregen we een uitgebreide lunch. 'Ladies and gentlemen, we will eat lunch now together, like a family!' We zaten met ons (ondertussen vaste) groepje bij elkaar. Na de lunch checkten we in in onze hut. 2 persoons bed, eigen badkamer, helemaal prima. Ondertussen voer de boot door Halong Bay. Dit is een baai met overal bergen met ronde toppen die willekeurig in de zee lijken te zijn gezet. Het heeft veel weg van het Karst Gebergte waar we in Yangshuo met Hans en Ria op de fiets en scooter doorheen gereden zijn. Maar in plaats van rijstvelden en weilanden is hier zee tussen de bergen. Vanaf ons zonnedek hebben we van het uitzicht genoten. Rond 14.00u kwamen we bij onze eerste stop. We gingen met een kleine boot, die met ons mee voer, naar een grot. De 'Surprise Cave' bleek te bestaan uit 3 grotten, ieder groter dan degene ervoor. De eerste grot was de kleinste grot, zo'n 10 bij 10 meter en zeker zo hoog. Hier zag je stalagmieten, stalagtieten en een heel apart 'plafond'. Dit 'plafond' van de grot zag er gegolfd uit, zoals het strand als het gewaaid heeft. Na ernaar gevraagd te hebben vertelde Jimmy dat dit door de zee komt die bij vloed de grot vulde en zo het gesteende had gevormd. Leuke theorie, maar we geloofden hem niet, want de grot lag zeker 50 meter boven zeeniveau. Na deze eerste grot, die door daglicht verlicht was, gingen we een smal gangetje door naar de tweede grot, die in verschillende kleuren kunstmatig verlicht was. Deze was een stuk groter en door de kleuren gaf deze een heel ander beeld. En, net zoals in China, had iedere stalagmiet, rots en steen een naam. Jimmy was volgens ons helemaal overtuigd van dat de rotspartijen heel duidelijk iets uitbeeldden, maar toen hij vroeg wat wij er in zagen waren de antwoorden zo verschillend als 'krokodil, leeuw, schildpad'. En dan bleek het een dolfijn te moeten voorstellen. Jimmy was er niet zo blij mee dat we het anders zagen dan hij volgens mij. De derde grot was nog groter. Het was gigantisch! Hier werden een paar rotsen aangewezen die ook iets voor moesten stellen, maar Jimmy had geen zin meer om ze allemaal te benoemen, dus buiten één duidelijk schildpad-vormige rots was het door de grot wandelen in rust. Wat met Jimmy's enthousiasme ook wel even welkom was. Daarna terug naar de 'big boat' op naar de volgende baai. Daar ging de 'big boat' voor anker en met een kleine boot zijn we naar een drijvend plateau gegaan vanwaar we met kayak's een uur zelf rond mochten peddelen. We werden gewezen op een grot waar we in mochten. Eenmaal per kayak in de grot bleek dat de grot een natuurlijke tunnel was door de berg met aan de andere kant een 'meertje'. Deze was nog steeds verbonden met de zee, maar door de natuurlijke afscheiding van de rest van de baai (de tunnel-grot was de enige manier om bij het 'meertje' te komen) was het heel rustig. Tegen de kanten van de bergen, die deze plaats compleet omringden, zochten kleine apen naar plekjes om te slapen en vlogen kraaien van de ene top naar de andere. Omdat het vrij van boten was (op de 6 kayak's van onze groep na), was het stil en kon je heerlijk dobberen op het water, kijken naar de constante commotie van de apen in de bergen, luisterend naar de vogels en het water en genieten van de natuur. Na wat we denken dat 40 minuten was (geen horloge bij) zijn we terug de grot door gepeddeld richting de 'big boat', al zouden we daar nog uren kunnen blijven dobberen. Daarna nog rond de 'big boat' gepeddeld, gekeken hoe de zon onder aan het gaan was (al waren we nog te vroeg om echt een fatsoenlijke zonsondergang te zien) en daarna werden we teruggeroepen door Jimmy. 'My friend, you need to come back, my friend!'. 's Avonds bleef de 'big boat' voor anker en kondigde Jimmy aan dat 'dinner is ready, ladies and gentlemen, we will eat dinner together like one family, ladies and gentlemen!' We kregen uitgebreid en lekker avondeten in de 'dining room', kosten noch moeite gespaard! 's Avonds ging gelukkig niemand in op Jimmy's voorstel om te gaan karaoke en zijn we gaan kaarten met ons clubje. De volgende dag (3 december en tevens mijn verjaardag! Yeeey!) begon met ontbijt op de boot terwijl we naar Ti Top Mountain voeren. Ti Top is een klein eiland bestaande uit één top met een strand. Daar hebben we gezwommen en de top beklommen. Vervolgens zijn we met de 'big boat' doorgegaan naar Cat Ba Island, een groter eiland in Halong Bay. Daar hebben we het nationale park bezocht, wat bestond uit een wandeling/klim door de bossen met een geweldig uitzicht vanaf de 2 toppen die we beklommen. Daarna gingen we met de bus naar Cat Ba City (op hetzelfde eiland dus) om in te checken in onze bouwplaats. Ooh sorry, ik bedoel ons hotel. Daar avondeten gehad onder het genot van klophamers en cirkelzagen. Daarna Cat Ba City ingegaan waar het eerste Cat Ba Island Environmental Sustainability Event was. Het enige wat we hierover weten is dat er een gratis optreden was met EEN BAK HERRIE!! De muziek was best aardig en de zangers/zangeressen zongen heel goed, maar doordat de speakers ingesteld stonden op een volume om de hele stad mee te laten genieten, en de speakers volgens mij ook al opgeblazen waren, was het eerder een straf dan iets waar je voor je plezier heen ging. Na een half uur hadden we geen stem en oren meer over. Ik heb toen heel subtiel aangegeven dat ik wel wou gaan (door in slaap te vallen) en de rest snapte de hint. Dus zijn we terug naar het hotel gegaan, waar de bouwwerkzaamheden gestopt waren gelukkig, en zijn we naar onze kamer gegaan. Het hotel direct langs ons hotel bleek een grote verbouwing te ondergaan, wat voor al de herrie zorgde.
Onze laatste dag van de cruise, 4 december, hebben we om 08.00u ontbeten 'like a family, together, ladies and gentlemen' en om 09.15u zijn we met de bus terug naar de 'big boat' gegaan. Daar hadden we, terwijl we terug naar het vaste land voeren, een cursus loempia maken. Dit bestond het 2 verschillende loempia's. De eerste was traditionele loempia's maken. Dat hield in dat we de al klaargemaakte kleingesneden groenten en vlees in rijstpapier moesten wikkelen, waarna deze gefrituurd werden. De tweede was een ander soort loempia's maken met rauwe ingrediënten. Dit keer was het een kwestie van ingrediënten kiezen uit de saladebar en ze in rijstpapier wikkelen. Al met al heel simpel, maar wel leuk om een keer te doen. 'And now, ladies and gentlemen, we will eat lunch together!' was de aankondiging die we na de kookcursus kregen. We waren even bang dat onze zelfgemaakte loempia's de enige lunch waren, maar dat was gelukkig niet zo. Na weer een uitgebreide lunch voeren we door een van de drijvende dorpen in Halong Bay. Deze dorpen bestaan uit alleen maar visserijen. Heel apart om te zien, vooral omdat ieder drijvend huis, met een paar planken als drijvende achtertuin, een hond heeft. In de catagorie 'ongeschikt huis voor een hond' zou je deze huizen hoog op de lijst verwachten, maar toch hebben ze allemaal een hond. Rond 13.00u gingen we de boot af, namen we afscheid van ladies-and-gentlemen-Jimmy en gingen we met de bus terug naar Hanoi. Rond 17.30u stonden we weer voor ons hostel in Hanoi.
Halong Bay is prachtig qua natuur en een van de mooiste manier (om niet te zeggen de enige fatsoenlijke manier) om het te bezoeken is met een cruise. Het was prachtig en tevens een speciale manier om mijn verjaardag te vieren!
Foto's: NotAllWhoWanderAreLost4.waarbenjij.nu
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
