Midden in China / Lanzhou
Blijf op de hoogte en volg Daan en Tessa
05 November 2016 | China, Lanzhou
5 november zijn we na een wat korte, maar verder prima nachttrein om 07.00u aangekomen in Lanzhou. Lanzhou ligt precies midden van China, maar buiten kunnen zeggen dat je midden in China bent is er eigenlijk weinig te beleven. Wij gebruikte Lanzhou alleen als overstap van Jiayuguan (ten noorden van Lanzhou) naar Juizhaigou (ten zuiden van Lanzhou). Vanaf het treinstation zijn we met een taxi naar ons hotel gegaan. Dit bleek ergens achteraf in een steegje te zijn, precies zoals we verwacht hadden (gebaseerd op de prijs). Onze kamer bleek een halve studentenkamer. Een groot bed, bank, bureau met computer, kast, televisie, alles erop en eraan. Ook op andere vlakken was het net een studentenkamer (lees: vies) maar dat hadden we ook ergens wel verwacht (weer vanwege de prijs). Omdat er geen trein van Lanzhou naar Juizhaigou gaat (onze volgende bestemming), hadden we een volle dag in Lanzhou uitgetrokken om de bustickets te regelen. Dit bleek ook wel nodig.
Hallo jongens en meisjes, welkom bij de 2e les 'communiceren met Chinezen'. Weten we allemaal de belangrijke regel uit de 1e les nog? Inderdaad, bij Chinezen moet je heel veel geduld hebben. Vandaag gaan we verder met les 2: 'Hoe koop je een busticket'. Eerst ga je zelf je huiswerk doen, want je moet natuurlijk wel weten of er een bus gaat. We gaan proberen een bus naar Juizhaigou te boeken. Dus je zoekt op of de bus gaat en vind dat die iedere morgen gaat. Dat is mooi hè jongens en meisjes. Voor de zekerheid kijk je ook even in de Lonely Planet, maar daar staat in dat er geen bus gaat! Hè wat verwarrend. We gaan maar even uit van wat op internet staat, want wat op internet staat is altijd waar. Hiermee gaan we in het hotel naar Chinees 1. 'Nihao! Bus to Juizhaigou'. Chinees 1 zegt dat er geen directe bus gaat naar Juizhaigou! Dus wat doen we dan, jongens en meisjes? Dan blijven we gewoon vragen. 'Bus to Juizhaigou?'. No. 'Bus to Juizhaigou?'. Chinees 1 gaat bellen en zegt dat er wel een directe bus naar Juizhaigou gaat! Is dat nou niet mooi! Ze schrijft zelfs op hoe we bij het oost busstation moeten komen met de lokale bus. Daar kunnen we kaartjes kopen zegt ze. Zie je wel, jongens en meisjes, bij mama steeds hetzelfde vragen werkt niet, maar bij Chinezen werkt dat wel. Dus we gaan met de lokale bus naar de halte waar Chinees 1 op had geschreven dat we uit moesten stappen. Daar moeten we overstappen op bus 75 had ze gezegt. Maar wat is dit nou? Er is geen bus 75! Wat moeten we nu?! Snel iemand vragen. We lopen een restaurant binnen en vragen het Chinees 2. Deze blijkt niet alleen en snel staan Chinees 2 tot en met Chinees 14 om ons heen. Maar niet bang worden hoor, want ze willen ons alleen maar helpen. Wat zegt Chinees 2? Dat er geen directe bus gaat naar Juizhaigou? Daar weten we nu wel mee om te gaan, toch? Wat moeten we dan doen? Precies, blijven vragen. 'bus to Juizhaigou?' Ze zegt weer nee en zegt dat we naar het zuid busstation moeten gaan. Maar Chinees 1 zei het oost busstation! Gelukkig kan Chinees 9 een beetje Engels. Hij zegt ook dat er geen directe bus naar Juizhaigou gaat. Hmm, nog maar een keer vragen dan. Chinees 9 zegt weer dat er geen directe bus gaat. Maar wel een vliegtuig! Maar Chinees 9, is dat niet duur dan? Nee hoor, goedkoper dan een als je met de bus gaat! zegt hij. Dat is mooi, ik wist niet eens dat Juizhaigou een vliegveld had. Nee dat heeft Juizhaigou ook niet zegt Chinees 9. Op zo'n moment, jongens en meisjes, kan je beter even tot 10 tellen en een keer diep zuchten. Dan werkt blijven vragen dus niet. Dus dan maar naar het zuid busstation, want daar weten ze het vast wel beter dan Chinees 9, denken jullie ook niet? Met de lokale bus snel maar naar het zuid busstation. Daar staat Chinees 15 en proberen we het opnieuw: 'bus to Juizhaigou?'. Wat doet Chinees 15 nou? Hij knikt en typt iets op zijn computer. Hij print bustickets uit! En op het ticket staat 'Juizhaigou'! We hebben de bustickets geregeld! En dat in een kleine 4 uur! Goed gedaan, jongens en meisjes! Tot zo ver les 2: 'communiceren met Chinezen' met als belangrijkste conclusie: als het antwoord je niet bevalt, gewoon blijven vragen tot je het antwoord krijgt dat je wel wil horen.
Na dit hele gedoe zijn we naar het (gratis) Gansu Provincial Museum geweest (Gansu is de naam van de provincie waar Lanzhou ligt). Hier was in één vleugel Boeddhistische kunst te zien, in één vleugel authentieke kleding uit de regio en op de 2e etage een vrij uitgebreidde tentoonstelling van alle dinosaurusbotten die er in Gansu gevonden zijn (lees: één complete dinosaurus aan gevonden botten en nog eens 10 complete dinosaurussen van plastic). Al met al was het best aardig, maar na het hele bustickets-gedoe was de energie een beetje op. Daarna boodschappen gedaan voor de bus van de volgende dag en in onze studentenkamer in slaap gevallen.
De volgende dag (6 nov) zijn we om 06.10u opgestaan om met de lokale bus naar het zuid busstation te gaan waar om 08.45u onze directe bus naar Juizhaigou ging. Hier gingen onze backpacks door de meest zinloze scan die we tot nu toe gehad hebben, en we hebben er al een aantal zinloze gehad. Je legt je backpack op de lopende band en die gaat door de scan. Je loopt zelf door het poortje, dat begint te loeien en rode lampen geeft. Een beveiligingsbeambte zwaait wat zinloos rond je middel met een metaaldetector, die ook lawaai begint te maken en rode lampen geeft. En vervolgens pak je je backpack onder de volle aandacht van de kerel die eigenlijk op het scherm moet kijken of er niet iets op de scan te zien is. We dachten dat we aandacht van hem hadden omdat we buitenlanders waren, maar in het uur dat we daar op onze bus zaten te wachten heeft hij niet één keer op zijn beeldscherm gekeken! Hij leek alleen te kijken naar de tassen zelf, alsof hij verwachtte dat iemand verboden voorwerpen op de buitenkant van zijn tas gebonden had. Omdat we niks verstonden van wat er omgeroepen werd lieten we ons busticket zien aan iedereen die hem wou zien. Om 8.44u kwam een mannetje ons halen en 8.45u zaten we in de bus, onderweg naar Juizhaigou. De bus zou er 8 uur over doen, dus we hadden brood, koeken en drinken bij. De bus stopte om de 2 à 3 uur voor toiletpauze. Rond 12.00u stopte we voor een half uur bij een restaurantje in the middle of nowhere. Daar noodles gegeten en van het uitzicht genoten. Juizhaigou ligt op of in ieder geval dicht bij het Tibetaanse Plateau, wat betekend dat het op zo'n 2,5 kilometer boven zee niveau ligt. Dus hoe dichter we bij Juizhaigou kwamen, hoe mooier de omgeving werd. Op gegeven moment reden we tussen besneeuwde bergtoppen langs (en soms tussen) grote kuddes met yaks. De bus moest ook verschillende keren remmen voor overstekende yaks. Hoe langer we onderweg waren, hoe dichterbij de sneeuw kwam. Hier hadden we eigenlijk niet op gerekend, maar het maakte het uitzicht vanuit de lekker warme bus wel heel bijzonder. Na 11 uur en een kwartier, in plaats van de verwachte 8 uur, kwamen we moe de bus uit in het koude, maar gelukkig (net) niet besneeuwde Juizhaigou.
Foto's: NotAllWhoWanderAreLost3.waarbenjij.nu
Hallo jongens en meisjes, welkom bij de 2e les 'communiceren met Chinezen'. Weten we allemaal de belangrijke regel uit de 1e les nog? Inderdaad, bij Chinezen moet je heel veel geduld hebben. Vandaag gaan we verder met les 2: 'Hoe koop je een busticket'. Eerst ga je zelf je huiswerk doen, want je moet natuurlijk wel weten of er een bus gaat. We gaan proberen een bus naar Juizhaigou te boeken. Dus je zoekt op of de bus gaat en vind dat die iedere morgen gaat. Dat is mooi hè jongens en meisjes. Voor de zekerheid kijk je ook even in de Lonely Planet, maar daar staat in dat er geen bus gaat! Hè wat verwarrend. We gaan maar even uit van wat op internet staat, want wat op internet staat is altijd waar. Hiermee gaan we in het hotel naar Chinees 1. 'Nihao! Bus to Juizhaigou'. Chinees 1 zegt dat er geen directe bus gaat naar Juizhaigou! Dus wat doen we dan, jongens en meisjes? Dan blijven we gewoon vragen. 'Bus to Juizhaigou?'. No. 'Bus to Juizhaigou?'. Chinees 1 gaat bellen en zegt dat er wel een directe bus naar Juizhaigou gaat! Is dat nou niet mooi! Ze schrijft zelfs op hoe we bij het oost busstation moeten komen met de lokale bus. Daar kunnen we kaartjes kopen zegt ze. Zie je wel, jongens en meisjes, bij mama steeds hetzelfde vragen werkt niet, maar bij Chinezen werkt dat wel. Dus we gaan met de lokale bus naar de halte waar Chinees 1 op had geschreven dat we uit moesten stappen. Daar moeten we overstappen op bus 75 had ze gezegt. Maar wat is dit nou? Er is geen bus 75! Wat moeten we nu?! Snel iemand vragen. We lopen een restaurant binnen en vragen het Chinees 2. Deze blijkt niet alleen en snel staan Chinees 2 tot en met Chinees 14 om ons heen. Maar niet bang worden hoor, want ze willen ons alleen maar helpen. Wat zegt Chinees 2? Dat er geen directe bus gaat naar Juizhaigou? Daar weten we nu wel mee om te gaan, toch? Wat moeten we dan doen? Precies, blijven vragen. 'bus to Juizhaigou?' Ze zegt weer nee en zegt dat we naar het zuid busstation moeten gaan. Maar Chinees 1 zei het oost busstation! Gelukkig kan Chinees 9 een beetje Engels. Hij zegt ook dat er geen directe bus naar Juizhaigou gaat. Hmm, nog maar een keer vragen dan. Chinees 9 zegt weer dat er geen directe bus gaat. Maar wel een vliegtuig! Maar Chinees 9, is dat niet duur dan? Nee hoor, goedkoper dan een als je met de bus gaat! zegt hij. Dat is mooi, ik wist niet eens dat Juizhaigou een vliegveld had. Nee dat heeft Juizhaigou ook niet zegt Chinees 9. Op zo'n moment, jongens en meisjes, kan je beter even tot 10 tellen en een keer diep zuchten. Dan werkt blijven vragen dus niet. Dus dan maar naar het zuid busstation, want daar weten ze het vast wel beter dan Chinees 9, denken jullie ook niet? Met de lokale bus snel maar naar het zuid busstation. Daar staat Chinees 15 en proberen we het opnieuw: 'bus to Juizhaigou?'. Wat doet Chinees 15 nou? Hij knikt en typt iets op zijn computer. Hij print bustickets uit! En op het ticket staat 'Juizhaigou'! We hebben de bustickets geregeld! En dat in een kleine 4 uur! Goed gedaan, jongens en meisjes! Tot zo ver les 2: 'communiceren met Chinezen' met als belangrijkste conclusie: als het antwoord je niet bevalt, gewoon blijven vragen tot je het antwoord krijgt dat je wel wil horen.
Na dit hele gedoe zijn we naar het (gratis) Gansu Provincial Museum geweest (Gansu is de naam van de provincie waar Lanzhou ligt). Hier was in één vleugel Boeddhistische kunst te zien, in één vleugel authentieke kleding uit de regio en op de 2e etage een vrij uitgebreidde tentoonstelling van alle dinosaurusbotten die er in Gansu gevonden zijn (lees: één complete dinosaurus aan gevonden botten en nog eens 10 complete dinosaurussen van plastic). Al met al was het best aardig, maar na het hele bustickets-gedoe was de energie een beetje op. Daarna boodschappen gedaan voor de bus van de volgende dag en in onze studentenkamer in slaap gevallen.
De volgende dag (6 nov) zijn we om 06.10u opgestaan om met de lokale bus naar het zuid busstation te gaan waar om 08.45u onze directe bus naar Juizhaigou ging. Hier gingen onze backpacks door de meest zinloze scan die we tot nu toe gehad hebben, en we hebben er al een aantal zinloze gehad. Je legt je backpack op de lopende band en die gaat door de scan. Je loopt zelf door het poortje, dat begint te loeien en rode lampen geeft. Een beveiligingsbeambte zwaait wat zinloos rond je middel met een metaaldetector, die ook lawaai begint te maken en rode lampen geeft. En vervolgens pak je je backpack onder de volle aandacht van de kerel die eigenlijk op het scherm moet kijken of er niet iets op de scan te zien is. We dachten dat we aandacht van hem hadden omdat we buitenlanders waren, maar in het uur dat we daar op onze bus zaten te wachten heeft hij niet één keer op zijn beeldscherm gekeken! Hij leek alleen te kijken naar de tassen zelf, alsof hij verwachtte dat iemand verboden voorwerpen op de buitenkant van zijn tas gebonden had. Omdat we niks verstonden van wat er omgeroepen werd lieten we ons busticket zien aan iedereen die hem wou zien. Om 8.44u kwam een mannetje ons halen en 8.45u zaten we in de bus, onderweg naar Juizhaigou. De bus zou er 8 uur over doen, dus we hadden brood, koeken en drinken bij. De bus stopte om de 2 à 3 uur voor toiletpauze. Rond 12.00u stopte we voor een half uur bij een restaurantje in the middle of nowhere. Daar noodles gegeten en van het uitzicht genoten. Juizhaigou ligt op of in ieder geval dicht bij het Tibetaanse Plateau, wat betekend dat het op zo'n 2,5 kilometer boven zee niveau ligt. Dus hoe dichter we bij Juizhaigou kwamen, hoe mooier de omgeving werd. Op gegeven moment reden we tussen besneeuwde bergtoppen langs (en soms tussen) grote kuddes met yaks. De bus moest ook verschillende keren remmen voor overstekende yaks. Hoe langer we onderweg waren, hoe dichterbij de sneeuw kwam. Hier hadden we eigenlijk niet op gerekend, maar het maakte het uitzicht vanuit de lekker warme bus wel heel bijzonder. Na 11 uur en een kwartier, in plaats van de verwachte 8 uur, kwamen we moe de bus uit in het koude, maar gelukkig (net) niet besneeuwde Juizhaigou.
Foto's: NotAllWhoWanderAreLost3.waarbenjij.nu
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
