Bekers van de reuzen / Phonsavan
Blijf op de hoogte en volg Daan en Tessa
08 Maart 2017 | Laos, Luang Prabang
8 maart zijn we rond 15.00u in Phonsavan aangekomen, helemaal gelukkig dat we de mini-van uit mochten. Daar hebben we ons het dichtstbijzijnde bankje opgezocht en hebben daar gezeten tot we onze landbenen terug hadden. Daarna zijn we toch maar een hostel gaan zoeken. We boeken nu steeds niks voor we in een plaats aankomen, en dat bevalt prima. We lopen rond en zoeken terplaatse een accomodatie. Het derde guesthouse waar we binnen liepen bleek prima, dus daar 2 nachten geboekt.
De volgende dag was het tijd voor de voor ons enige interessante bezienswaardigheid in Phonsavan: de Plains of Jars. Dit bestaat uit 3 velden van grote stenen bekers, dik 20 kilometer buiten Phonsavan. We hebben na het ontbijt een scooter gehuurd en zijn er heen gereden. Het eerste veld bestond uit ruim 100 'bekers', de kleinste een meter hoog en de grootste 2,7 meter hoog met een diameter van 2,5 meter. Allemaal zijn ze uit één stuk steen gehouwen. Tussen de soms gebarsten en soms nog intacte bekers zijn hier en daar kraters van bom inslagen. Het was mooi om tussen de gigantische bekers door te lopen en te raden waar ze voor gebruikt konden zijn. Sommigen waren gevuld met zand, anderen met water en hier en daar was er een waar een boom in groeide. Na over het veld gelopen te zijn lazen we in het museum dat er bij was dat er verschillende theoriën zijn over de stenen bekers. De meest aannemelijke, en saaiste, was dat het tijdelijke graven waren waar de lichamen van de overledenen in gedaan werden. Wanneer er alleen nog botten over waren werden deze begraven en was de beker beschikbaar voor een volgende overledene. Een van de minder aannemelijke, maar veel leukere, theorie was dat dit de bekers waren waar de reuzen uit dronken. Voor beide theoriën is geen hard bewijs gevonden, dus wij gaan uit van de reuzen-theorie. Na het eerste veld zijn we nog naar het 2e en 3e veld gereden. Dit waren kleinere, maar (volgens ons) mooiere verzamelingen van bekers, want deze stonden tussen bomen. Hierdoor waren er meer gebroken door wortels van bomen, maar het waren heel mooie plekken om rond te lopen. Al met al zijn we het merendeel van de dag bij de Plains of Jars geweest en het was zeker de misselijkmakende rit in de mini-van waard!
De gaten op veld 1 waren trouwens veroorzaakt door bominslagen door Amerikaanse bombardementen in de 'Secret War'. Dit was een oorlog in Laos waarbij Amerika voor 9 jaar lang iedere 8 minuten een bombardement uitvoerde op Laos. Dit maakte van Laos het meest gebombardeerde land ter wereld. Net als in Vietnam gaan er nog jaarlijks honderden mensen dood door niet-geëxplodeerde bommen. Het doel van de bombardementen was de communistische partij, die aan de macht was, om zo communisme in zijn geheel een halt toe te roepen. Dit was ook het doel van Amerika bij de Vietnam Oorlog.
In Laos worden nu overal aluminium spullen verkocht, zoals sleutelhangers, lepels en andere gebruiksartikelen. Deze worden gemaakt van het aluminium van de bommen die gegooid zijn in Laos en de vliegtuigen die er neergestort zijn. De slagzin is overal hetzelfde: 'Make spoons not war!', of net welk artikel er verkocht wordt. Ook in restaurants wordt soms dezelfde zin gebruikt: 'make pizza, not war!' bijvoorbeeld. Het is opvallend hoe pro-vrede ze zijn, helemaal gezien het extreem geweldadige verleden, dat zo recent pas gestopt is (1973).
10 maart zijn we om op tijd opgestaan, want 08.00u werden we opgehaald om naar het busstation gebracht te worden. Van hier uit ging onze bus via weer een haardspeldbochten-weg naar Vientiane. We hadden een 'big bus' geboekt, in de hoop dat deze niet zo hard door de bocht kon en het daarmee niet zo'n misselijkheid-opwekkende rit zou zijn. De 'big bus' bleek niet zo 'big' als gehoopt en bood plaats aan zo'n 30 man. Daarbij was de chauffeur een Nepalees. We gebruiken de term 'Nepalese chauffeur' voor mensen die rijden als idioten. En dan specifiek als het gaat om inhalen wanneer dat eigenlijk niet gaat. Deze Nepalese chauffeur was ook nog gedeeltelijk doof. Of dat namen we aan, want hij zette zijn muziek zo hard dat wij gehoorbeschadiging hadden toen we 6 uur later de bus uit strompelden. Maar we waren in ieder geval de bergen weer uit en stonden in Luang Prabang, waar we heel blij mee waren.
Foto's: NotAllWhoWanderAreLost5.waarbenjij.nu
De volgende dag was het tijd voor de voor ons enige interessante bezienswaardigheid in Phonsavan: de Plains of Jars. Dit bestaat uit 3 velden van grote stenen bekers, dik 20 kilometer buiten Phonsavan. We hebben na het ontbijt een scooter gehuurd en zijn er heen gereden. Het eerste veld bestond uit ruim 100 'bekers', de kleinste een meter hoog en de grootste 2,7 meter hoog met een diameter van 2,5 meter. Allemaal zijn ze uit één stuk steen gehouwen. Tussen de soms gebarsten en soms nog intacte bekers zijn hier en daar kraters van bom inslagen. Het was mooi om tussen de gigantische bekers door te lopen en te raden waar ze voor gebruikt konden zijn. Sommigen waren gevuld met zand, anderen met water en hier en daar was er een waar een boom in groeide. Na over het veld gelopen te zijn lazen we in het museum dat er bij was dat er verschillende theoriën zijn over de stenen bekers. De meest aannemelijke, en saaiste, was dat het tijdelijke graven waren waar de lichamen van de overledenen in gedaan werden. Wanneer er alleen nog botten over waren werden deze begraven en was de beker beschikbaar voor een volgende overledene. Een van de minder aannemelijke, maar veel leukere, theorie was dat dit de bekers waren waar de reuzen uit dronken. Voor beide theoriën is geen hard bewijs gevonden, dus wij gaan uit van de reuzen-theorie. Na het eerste veld zijn we nog naar het 2e en 3e veld gereden. Dit waren kleinere, maar (volgens ons) mooiere verzamelingen van bekers, want deze stonden tussen bomen. Hierdoor waren er meer gebroken door wortels van bomen, maar het waren heel mooie plekken om rond te lopen. Al met al zijn we het merendeel van de dag bij de Plains of Jars geweest en het was zeker de misselijkmakende rit in de mini-van waard!
De gaten op veld 1 waren trouwens veroorzaakt door bominslagen door Amerikaanse bombardementen in de 'Secret War'. Dit was een oorlog in Laos waarbij Amerika voor 9 jaar lang iedere 8 minuten een bombardement uitvoerde op Laos. Dit maakte van Laos het meest gebombardeerde land ter wereld. Net als in Vietnam gaan er nog jaarlijks honderden mensen dood door niet-geëxplodeerde bommen. Het doel van de bombardementen was de communistische partij, die aan de macht was, om zo communisme in zijn geheel een halt toe te roepen. Dit was ook het doel van Amerika bij de Vietnam Oorlog.
In Laos worden nu overal aluminium spullen verkocht, zoals sleutelhangers, lepels en andere gebruiksartikelen. Deze worden gemaakt van het aluminium van de bommen die gegooid zijn in Laos en de vliegtuigen die er neergestort zijn. De slagzin is overal hetzelfde: 'Make spoons not war!', of net welk artikel er verkocht wordt. Ook in restaurants wordt soms dezelfde zin gebruikt: 'make pizza, not war!' bijvoorbeeld. Het is opvallend hoe pro-vrede ze zijn, helemaal gezien het extreem geweldadige verleden, dat zo recent pas gestopt is (1973).
10 maart zijn we om op tijd opgestaan, want 08.00u werden we opgehaald om naar het busstation gebracht te worden. Van hier uit ging onze bus via weer een haardspeldbochten-weg naar Vientiane. We hadden een 'big bus' geboekt, in de hoop dat deze niet zo hard door de bocht kon en het daarmee niet zo'n misselijkheid-opwekkende rit zou zijn. De 'big bus' bleek niet zo 'big' als gehoopt en bood plaats aan zo'n 30 man. Daarbij was de chauffeur een Nepalees. We gebruiken de term 'Nepalese chauffeur' voor mensen die rijden als idioten. En dan specifiek als het gaat om inhalen wanneer dat eigenlijk niet gaat. Deze Nepalese chauffeur was ook nog gedeeltelijk doof. Of dat namen we aan, want hij zette zijn muziek zo hard dat wij gehoorbeschadiging hadden toen we 6 uur later de bus uit strompelden. Maar we waren in ieder geval de bergen weer uit en stonden in Luang Prabang, waar we heel blij mee waren.
Foto's: NotAllWhoWanderAreLost5.waarbenjij.nu
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
